§1## ΓΑΛΗΝΟΥ ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ.
Τὴν εἰς ἑκάτερα ἐπιχείρησιν ἀρίστην εἶναι διδασκαλίαν ὁ Φαβωρῖνος φησίν.
## 盖伦《论最善的教学》法沃里努斯说，对相反的双方进行论证是最好的教学方法。
ὀνομάζουσι δ’ οὕτως οἱ Ἀκαδημιακοὶ, καθ’ ἣν τὴν ἀντικειμένην προσαγορεύουσι.
学院派如此称呼它，也就是他们借此提出相反论证的方法。
οἱ μὲν οὖν παλαιότεροι τελευτᾷν αὐτὴν εἰς ἐποχὴν ὑπολαμβάνουσι, ἐποχὴν καλοῦντες τὴν, ὡς ἂν εἴποι τὶς, ἀοριστίαν, ὅπερ ἐστὶ περὶ μηδενὸς πράγματος ὁρίσασθαι, μηδὲ ἀποφήνασθαι βεβαίως.
较早的一派人认为，这种方法以“悬置”告终，他们将所谓的“悬置”称为（套用一句话说）“无规定性”，即不对任何事物下定义，也不做确定的陈述。
οἱ νεώτεροι δὲ, οὐ γὰρ μόνος ὁ Φαβωρῖνος, ἐνίοτε μὲν εἰς τοσοῦτον προάγουσι τὴν ἐποχὴν, ὡς μηδὲ τὸν ἥλιον ὁμολογεῖν εἶναι καταληπτόν· ἐνίοτε δὲ εἰς τοσοῦτον τὴν γνῶσιν, ὡς καὶ τοῖς μαθηταῖς ἐπιτρέπειν αὐτὴν, ἄνευ τοῦ διδαχθῆναι πρότερον ἐπιστημονικὸν κριτήριον.
而较晚的一派人——因为不仅是法沃里努斯一人——有时将“悬置”推向如此极端的程度，以至于连太阳也不承认是可把握的；有时又将认知推到如此程度，以至于甚至将其托付给弟子们，而不需要事先教授他们学理性的判定标准。
οὐδὲ γὰρ ἄλλο τί ἐστιν, ὃ Φαβωρῖνος εἴρηκεν ἐν τῷ περὶ τῆς Ἀκαδημιακῆς διαθέσεως, ὃ Πλούταρχος ἐπιγέγραπται.
因为法沃里努斯在题为《致普鲁塔克》的《论学院派的态度》中所说的，也正是这个意思。
λέγει δὲ αὐτὸ ἐν τῷ πρὸς Ἐπίκτητον, ἐν ᾧ δήπουθεν ἐστὶν Ὀνήσιμος ὁ Πλουτάρχου δοῦλος Ἐπικτήτῳ διαλεγόμενος.
他在《致爱比克泰德》中也说了同样的话，在书里，普鲁塔克的奴隶奥尼西莫显然正在与爱比克泰德进行对话。
καὶ μέντοι κᾀν τῷ μετὰ ταῦτα γραφέντι βιβλίῳ Ἀλκιβιάδη καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς Ἀκαδημιακοὺς ἐπαινεῖ, προσαγορεύοντας μὲν ἑκατέρῳ τῶν ἀντικειμένων ἀλλήλοις λόγων, ἐπιτρέποντας δὲ τοῖς μαθηταῖς αἱρεῖσθαι τοὺς ἀληθεστέρους· ἀλλ’ ἐν τούτῳ μὲν εἴρηκε, πιθανὸν ἑαυτῷ φαίνεσθαι, μηδὲν εἶναι καταληπτόν.
甚至在随后写成的《阿尔西比亚德》一书中，他也称赞了其他学院派哲学家，因为他们既对立提出相互冲突的两种论点，又允许弟子们自己选择更真实的那一个；但在这一部书里他却说，在他看来，没有任何事物是可把握的，这似乎是令人信服的。
ἐν δὲ τῷ Πλουτάρχῳ συγχωρεῖν ἔοικεν, εἶναί τι βεβαίως γνωστόν. ἄμεινον γὰρ οὕτως ὀνομάζειν τὸ καταληπτὸν, ἀποχωροῦντας ὀνόματι Στωϊκῷ.
然而在《普鲁塔克》中，他似乎承认某些事物是可以被确切知晓的。 因为避开斯多葛学派的用词，而将“可把握的”如此称呼，会更好一些。
καὶ ἔγωγε ἐθαύμαζον νὴ τοὺς θεοὺς, ὅπως ὁ Φαβωρῖνος εἰς τὴν τῶν Ἀττικῶν φωνὴν εἰωθὼς μεταλαμβάνειν ἕκαστα τῶν ὀνομάτων, οὐ παύεται λέγων, οὔτε τὸ καταληπτὸν, οὔτε τὴν κατάληψιν, οὔτε τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν, οὔτε τὰ τούτοις ἀντικείμενα οἷον στερητικῶς λεγόμενα, ἀκατάληπτον φαντασίαν, ἢ τὴν ἀκαταληψίαν αὐτήν.
诸神在上，我确实感到奇怪：法沃里努斯既然习惯于将每一个词汇都转换成雅典方言，为什么他还是不断使用“可把握的”、“把握”、“把握性表象”，以及与这些相反的否定式表达，例如 “不可把握的表象”或“不可把握性”本身。
ὡς δὲ καὶ τρία βιβλία γράψας, ἓν μὲν πρὸς Ἀδριανὸν, ἕτερον δὲ πρὸς Δρύσωνα, καὶ τρίτον πρὸς Ἀρίσταρχον, ἅπαντα περὶ τῆς καταληπτικῆς φαντασίας ἐπέγραψε.
事实上，他还写了三本书，一本致哈德良，一本致德鲁松，第三本致阿里斯塔克，全书都冠以《论把握性表象》的标题。
καὶ καθ’ ὅλα γε αὐτὰ γενναίως ἀγωνίζεται, πειρώμενος ἐπιδεικνύναι τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἀνύπαρκτον.
在所有这些著作中，他都进行了有力的论争，试图证明把握性表象是不存在的。