§156λήξαντος δὲ τοῦ χειμῶνος, παραμειψάμενος τὴν Ἀττικὴν ἄχρι τῆς Σουνιάδος ἄκρας τὰς ἑξῆς λοιπὸν ἐπεραιοῦτο νήσους, τὴν Ἑλένην, τὴν Κίαν, τὴν Κύθνον, τὰς ἄλλας ὅσαι κεῖνται στοιχηδὸν ἑξῆς μέχρι τῆς ἐφ’ ἣν τελευταίαν ἐλθεῖν ἔδει, τὴν Ἀνδρίων.
冬日消逝，他经过阿提卡，直至苏尼翁角，随后渡过依次排列的岛屿：海伦娜岛、基亚岛、基斯诺斯岛，以及其他所有顺次排列、直到他最后必须到达的那个目的地——安德罗斯岛。
§157ἣν πόρρωθεν ἰδὼν ὁ κακοδαίμων δακρύων τινὰ φορὰν ὥσπερ ἀπὸ πηγῆς ἐξέχει κατὰ τῶν παρειῶν καὶ τὰ στέρνα πλήξας, πικρότατα ἀνοιμώξας, "ἄνδρες" εἶπεν, „οἱ φύλακές μου καὶ προπομποί, καλήν γε χώραν Ἄνδρον, οὐκ εὐτυχῆ νῆσον, τῆς εὐδαίμονος Ἰταλίας ἀνθυπαλλάττομαι, Φλάκκος, ὁ γεννηθεὶς μὲν καὶ τραφεὶς καὶ παιδευθεὶς ἐν τῇ §158ἡγεμονίδι Ῥώμῃ, συμφοιτητὴς δὲ καὶ συμβιωτὴς γενόμενος τῶν θυγατριδῶν τοῦ Σεβαστοῦ, κριθεὶς δὲ τῶν πρώτων φίλων παρὰ Τιβερίῳ Καίσαρι καὶ τὸ μέγιστον αὐτοῦ τῶν κτημάτων, Αἴγυπτον, ἐπὶ ἑξαετίαν ἐπιτραπείς.
这个不幸的人从远处一望见它，眼泪就像泉水般涌出，流满双颊。 他捶打着胸膛，极度痛苦地哀叹道：“人们啊，我的卫兵和护送者们，我是用多么美好的土地安德罗斯（这不幸的岛屿），来换取那富庶的意大利啊！ 我，弗拉库斯，诞生、成长并受教于霸主之城罗马，曾是奥古斯都外孙们的同窗和挚友，在提比略·恺撒手下被视为第一等的密友，并被委任治理他最大的财产——埃及，长达六年之久。
τίς ἡ τοσαύτη μεταβολή;
这如此巨大的转变，究竟是为了什么？
§159νὺξ ἐν ἡμέρᾳ, καθάπερ ἐκλείψεως γενομένης, τὸν ἐμὸν ἐπέσχηκε βίον.
白昼中的黑夜，仿佛发生了日食一般，笼罩了我的生命。
τὴν νησίδα ταύτην τί φῶ;
这一个小岛，我该称它为什么呢？
πότερον φυγαδευτήριον ἐμὸν ἢ πατρίδα καινήν, ὑπόδρομον καὶ καταφυγὴν ἀτυχῆ;
是我的流放地，还是新的祖国，抑或是不幸的避难所和藏身处？
τάφος ἂν εἴη τὸ κυριώτατον αὐτῆς ὄνομα.
‘坟墓’才是它最贴切的名字。
στέλλομαι γὰρ ὁ κακοδαίμων ἐγὼ τρόπον τινὰ νεκροφορῶν ἐμαυτὸν ὥσπερ εἰς ἠρίον·
因为我这不幸的人，在某种意义上是在运送自己的尸体，就像走向墓地一样。
ἢ γὰρ ταῖς ἀνίαις τὴν ἀθλίαν ζωὴν ἀπορρήξω ἤ, κἂν ἐπιβιῶναι δυνηθῶ, τὸν μακρὸν καὶ σὺν αἰσθήσει θάνατον ἐκδέξομαι.
因为我若非因悲痛而折断这凄惨的生命，就是即使能够苟活，也将等待漫长而清醒的死亡。
“καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα ἀπωδύρετο.
”他便如此痛哭哀悼。
§160τῆς δὲ νεὼς τῷ λιμένι προσσχούσης, ἀπέβαινε πᾶς εἰς τοὔδαφος νεύων, ὥσπερ οἱ θλιβόμενοι πρὸς ἄχθους βαρυτάτου, τὸν αὐχένα ταῖς συμφοραῖς πιεζόμενος, οὐδ’ ὅσον ἀνακύψαι σθένων ἢ μὴ τολμῶν διὰ τοὺς συναντῶντας καὶ τοὺς ἐπὶ θέαν ἥκοντας, οἳ παρ’ ἑκάτερα τῆς ὁδοῦ προειστήκεσαν.
当船靠岸进港时，他登上了陆地，全身俯向地面，就像那些被极沉重的负担所压垮的人一样，他的脖颈被灾难压得抬不起来，或者因无法抬头，或者因不敢面对那些前来迎接和前来观看的人们，他们已经预先站立在道路的两旁。
§161οἱ δὲ παραπέμψαντες αὐτὸν ἐπὶ τὸν δῆμον ἀγαγόντες τῶν Ἀνδρίων ἐπεδείξαντο πᾶσι, μάρτυρας ποιούμενοι τῆς εἰς τὴν νῆσον ἀφίξεως τοῦ φυγάδος.
那些护送他的人把它带到安德罗斯人的民众大会上，向所有人展示他，使他们成为这名流放者抵达该岛的见证人。
§162καὶ οἱ μὲν τὴν διακονίαν ἐκπλήσαντες ἀπῄεσαν·
于是，他们完成了任务后便离去了。
τῷ δὲ Φλάκκῳ μηδεμίαν ὄψιν οἰκείαν ἔτι θεωμένῳ τὸ πάθος ἐκαινοῦτο τρανότερον φαντασίαις ἐναργεστέραις·
但对弗拉库斯而言，由于再也看不到任何一张熟悉的面孔，他的痛苦在一幕幕更加清晰且生动的幻象中被重新唤起。
καὶ τὴν ἐν κύκλῳ κατανοοῦντι πολλὴν ἐρημίαν, ἧς μέσος ἀπείληπτο, κουφότερον ἐδόκει κακὸν ἡ ἐν τῇ πατρίδι βίαιος ἀναίρεσις, μᾶλλον δὲ συγκρίσει τῶν παρόντων ἀσπαστὸν ἀγαθόν.
当他注意到将自己孤立在中央的四周一片荒凉时，在祖国遭受暴力的杀戮似乎成了一种较轻的灾祸，甚至与眼前的境遇相比，反倒成了一种令人向往的幸事。
οὕτως ἐσφάδᾳζεν, ὡς μηδὲν τῶν μεμηνότων διαφέρειν·
他痛苦地挣扎着，以至于与疯子毫无二致。
ἐπήδα πολλάκις ἄνω κάτω διαθέων, τὰς χεῖρας συνεκρότει, τοὺς μηροὺς ἔπαιε, κατέβαλεν εἰς τοὔδαφος ἑαυτόν, ἐξεφώνει πολλάκις·
他多次上下奔跑跳跃，拍打双手，捶击大腿，将自己摔在地上，并反复大喊： “我是弗拉库斯，就在不久前，我还是伟大的、或者说人口众多的亚历山大里亚城的总督，是最富庶的埃及之地的长官，无数的居民都曾向我瞩目。
§163„ἐγὼ Φλάκκος εἰμί, ὁ πρὸ μικροῦ τῆς μεγαλοπόλεως ἢ πολυπόλεως Ἀλεξανδρείας ἡγεμών, ὁ τῆς εὐδαιμονεστάτης χώρας ἐπίτροπος Αἰγύπτου, εἰς ὃν ἐπέστρεφον αἱ τοσαῦται μυριάδες τῶν οἰκητόρων, ὁ δυνάμεις πολλὰς πεζὰς καὶ ἱππικὰς καὶ ναυτικὰς οὐκ ἀριθμὸν ἄλλως ἀλλ’ ὅσον δοκιμώτατον ἐν ὑπηκόοις ἔχων, ὁ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐν ταῖς ἐξόδοις ὑπὸ μυρίων ὅσων παραπεμπόμενος.
我拥有庞大的步兵、骑兵和海军部队，这绝非虚数，而是臣民中最精锐的。 我每天出行时，都由无数的人护送。
§164ἀλλὰ μὴ φάσμα ταῦτ’ ἦν, οὐκ ἀλήθεια;
但这难道只是幻象，而非真实吗？
καὶ κοιμώμενος ὄναρ εἶδον τὴν τότ’ εὐθυμίαν, εἴδωλα κατὰ κενοῦ βαίνοντα, πλάσματα ψυχῆς ἴσως ἀναγραφούσης τὰ μὴ ὑπάρχοντα ὡς ὄντα;
我在睡梦中看到的当时的欢愉，难道只是虚空中的幻影，或者是灵魂在描绘不存在之物以为真实时的产物吗？
διηπάτημαι·
我被欺骗了！
§165σκιὰ πραγμάτων ἄρ’ ἦσαν, οὐ πράγματα, μίμησις ἐναργείας, οὐκ ἐνάργεια τρανοῦσα τὸ ψεῦδος.
那些原来只是事物的阴影，而非事物本身，是真实现象的摹仿，而非揭示虚伪的真实。
ὡς γὰρ τῶν ἐν τοῖς ὀνείροις φανέντων οὐδὲν περιαναστάντες εὑρίσκομεν, ἀλλ’ οἴχεται πάντα ἀθρόα διαπτάντα, οὕτως καὶ τὰ λαμπρὰ ἐκεῖνα, οἷς ποτε ἐνωμίλησα, ἐσβέσθη βραχυτάτῃ καιροῦ ῥοπῇ. “
因为正如我们醒来时，发现在梦中出现的一切都无法寻得，而是全部瞬间飞逝一样，我曾经身处其中的那些辉煌生活，也在极短暂的一瞬间熄灭了。
§166Τοιούτοις ἀεὶ κατεπαλαίετο λογισμοῖς καὶ τρόπον τινὰ ἐξετραχηλίζετο·
” 他总是被这样的思绪所击倒，并在某种意义上自暴自弃。
τὰς δὲ τῶν πολλῶν συνόδους ἀποδιδράσκων διὰ τὴν παρακολουθοῦσαν αἰσχύνην οὔτ’ εἰς λιμένα κατῄει οὔτ’ εἰς ἀγορὰν προελθεῖν ὑπέμενεν, ἀλλ’ οἴκοι συγκλεισάμενος ἐφώλευε, μηδὲ τὴν αὔλειον ὑπερβαίνειν θαρρῶν.
由于形影相随的羞耻感，他避开人群的聚集，既不肯下到港口，也不愿走到广场上，而是把自己关在家里，蛰居不出，甚至连跨出庭院大门的勇气都没有。