§18Nec ideo quis putet christianos his quae accidunt non uindicari, quod et ipsi uideantur accidentium incursione perstringi.
また、キリスト教徒も起こる事柄の襲撃によって打撃を被っているように見えるからといって、それによって彼らが起こる事柄において守られていないと誰かが考えてはならない。
poenam de aduersis mundi ille sentit cui et laetitia et gloria omnis in mundo est.
世界の逆境による罰を感じるのは、すべての喜びと栄光が世界にある者である。
ille maeret et deflet, si sibi male sit in saeculo, cui bene non potest esse post saeculum, cuius uiuendi fructus omnis hic capitur, cuius hic solacium omne finitur, cuius caduca et breuis uita hic aliquam dulcedinem computat et uoluptatem, quando istinc excesserit poena iam sola superest ad dolorem.
この世を去った後に良くあることができず、生きる実りがすべてここで得られ、すべての慰めがここで終わり、その儚く短い命がここで何らかの甘美さと快楽を数え上げている者が、この世において自分に悪いことが起きるときに嘆き、涙を流すのである。 彼がここから去ったとき、苦痛のためにはただ罰だけが残る。
ceterum nullus his dolor est de incursatione malorum praesentium quibus fiducia est futurorum bonorum.
しかし、未来の善きものへの確信がある人々にとっては、現在の悪しきものの襲撃についての苦痛は皆無である。
denique nec consternamur aduersis nec frangimur nec dolemus neque in ulla aut rerum clade aut corporum ualitudine mussitamus.
それゆえ、我々は逆境にうろたえることも、挫けることも、悲しむこともなく、いかなる事物の破滅や肉体の病に直面しても不平を言わない。
spiritu magis quam carne uiuentes firmitate animi infirmitatem corporis uincimus.
肉体よりもむしろ霊によって生きている我々は、精神の堅固さによって肉体の脆弱さに打ち勝つ。
per ipsa quae uos cruciant et fatigant probari et corroborari nos scimus et fidimus.
あなたがたを苦しめ疲れさせるまさにそれらを通じて、我々が試され、強められることを、我々は知り、確信している。
§19Putatis nos aduersa uobiscum aequaliter perpeti, quando eadem aduersa uideatis a nobis et uobis non aequaliter sustineri? aput uos inpatientia clamosa semper et querula est, aput nos fortis et religiosa patientia quieta semper et semper in Deum grata est, nec quicquam istic laetum aut prosperum sibi uindicat, sed mitis et lenis et contra omnes fluctuantis mundi turbines stabilis diuinae pollicitationis tempus expectat.
同じ逆境が我々とあなたがたによって等しく耐え抜かれていないのをあなたがたが見ているのに、我々があなたがたと等しく逆境を被っていると思うのか。 あなたがたの間では不満が常に叫びを上げ、愚痴っぽいのに対し、我々の間では、強く敬虔な忍耐が常に穏やかで、常に神に感謝している。 そして、ここでいかなる喜ばしいことや繁栄も自分のものと主張せず、穏やかで優しく、動揺する世界のあらゆる嵐に対しても安定して、神の約束の時を待ち望んでいる。
quamdiu enim corpus hoc permanet commune cum ceteris, sit necesse est et corporalis condicio communis nec separari generi humano ab inuicem datur, nisi istinc de saeculo recedatur.
なぜなら、この身体が他の人々と共通して存続する限り、肉体的な条件も共通であることが不可欠であり、この世から去る(世から立ち去られる)のでなければ、人類が互いから分離されることは許されないからである。
intra unam domum boni et mali interim continemur.
当面の間、善い者も悪い者も一つの家の中に閉じ込められている。
quicquid intra domum uenerit pari sorte perpetimur, donec aeui temporalis fine completo ad aeternae uel mortis uel inmortalitatis hospitia diuidamur.
家の中に入ってくるいかなることも、我々は等しい運命として耐え忍ぶ。 時間的な時代の終わりが完了し、永遠の死、あるいは不滅というそれぞれの宿処へと我々が分けられるまでは。
non ergo idcirco compares uobis et aequales sumus, quia in isto adhuc mundo et carne hac constituti mundi et carnis incommoda uobiscum pariter incurrimus.
それゆえ、我々がまだこの世界とこの肉体に置かれていて、世界と肉体の不都合をあなたがたと同じように被っているからといって、そのために我々があなたがたと同等で等しいわけではない。
nam cum in sensu doloris sit omne quod punit, manifestum est eum non esse participem poenae tuae quem uideas tecum non dolere.
なぜなら、罰するものはすべて痛みの感覚の中にあるのだから、あなたが自分とともに悲しまないのを見るその人は、あなたの罰の共有者ではないことは明白であるからだ。
§20Viget aput nos spei robur et firmitas fidei et inter ipsas saeculi labentis ruinas erecta mens est et inmobilis uirtus et numquam non laeta patientia et de Deo suo semper anima secura, sicut per prophetam Spiritus sanctus loquitur et hortatur spei ac fidei nostrae firmitatem caelesti uoce corroborans.
我々のうちには希望の力強さと信仰の堅固さがみなぎっており、崩れ去る世界の破滅の間においてすら、精神は高く持ち上げられ、徳は不動であり、忍耐は常に喜び、魂は自らの神について常に安らかである。 聖霊が預言者を通じて語り、勧め、天の言葉によって我々の希望と信仰の堅固さを強めているように。
ficus, inquit, non adferet fructum et non erunt nascentia in uineis.
「イチジクは実を結ばず」と彼は言う、「ブドウ畑には芽生えがないであろう。
mentietur opus oliuae et campi non praestabunt cibum.
オリーブの働きは欺き、畑は食物を提供しないであろう。
deficient a pabulo oues et non erunt in praesepibus boues.
羊は牧草地から失われ、牛小屋には牛がいなくなるであろう。
ego autem in Domino exultabo, gaudebo in Deo salutari meo.
しかし私は主にあって喜び踊り、私の救い主である神にあって歓喜せん。
Dei hominem et cultorem Dei subnixum spei ueritate et fidei stabilitate fundatum negat mundi huius et saeculi infestationibus commoueri.
」神の人、また希望の真理に支えられ、信仰の安定に基礎を置く神の礼拝者が、この世界と時代の襲撃によって動揺することを否定している。
uinea licet fallat et olea decipiat et herbis siccitate morientibus aestuans campus arescat, quid hoc ad christianos, quid ad Dei seruos quos paradisus inuitat, quos gratia omnis et copia regni caelestis exspectat? exultant semper in Domino et laetantur et gaudent in Deo suo et mala adque aduersa mundi fortiter tolerant, dum bona et prospera futura prospectant.
ブドウ畑が裏切り、オリーブが欺き、旱魃によって草が枯れて熱を帯びた畑が乾き上がろうとも、これがキリスト教徒にとって何だというのか、楽園が招き、天の国のあらゆる恵みと豊かさが待ち受けている神の僕たちにとって何だというのか。 彼らは常に主にあって躍り、喜び、自らの神にあって歓喜し、未来の善きものと繁栄を見据えつつ、世界の悪しきことや逆境を強く耐え忍んでいる。
nam qui exposita natiuitate terrena spiritu recreati et renati sumus nec iam mundo sed Deo uiuimus, non nisi cum ad Deum uenerimus. Dei munera et promissa capiemus.
なぜなら、地上の誕生を退けて霊において新たに創造され再生し、もはや世界に対してではなく神に対して生きている我々は、神のもとに至ったときでなければ、神の賜物と約束を受け取ることはないからである。
et tamen pro arcendis hostibus et imbribus impetrandis et uel auferendis uel temperandis aduersis rogamus semper et preces fundimus et pro pace ac salute uestra propitiantes et placantes Deum diebus ac noctibus iugiter adque instanter oramus.
それにもかかわらず、敵を退け、雨を懇願し、あるいは逆境を取り除き、あるいは和らげるために、我々は常に願い、祈りを注ぎ出し、あなたがたの平和と救いのために神をなだめ、宥めつつ、昼も夜も絶え間なく、かつ熱心に祈っているのである。