§18Nec ideo quis putet christianos his quae accidunt non uindicari, quod et ipsi uideantur accidentium incursione perstringi.
또한 그리스도인들도 일어나는 일들의 습격에 의해 타격을 입는 것처럼 보인다고 해서, 누군가가 그 때문에 그들이 일어나는 일들 속에서 보호받지 못한다고 생각해서는 안 된다.
poenam de aduersis mundi ille sentit cui et laetitia et gloria omnis in mundo est.
세상의 역경에 따른 형벌을 느끼는 것은 온갖 기쁨과 영광이 세상에 있는 자이다.
ille maeret et deflet, si sibi male sit in saeculo, cui bene non potest esse post saeculum, cuius uiuendi fructus omnis hic capitur, cuius hic solacium omne finitur, cuius caduca et breuis uita hic aliquam dulcedinem computat et uoluptatem, quando istinc excesserit poena iam sola superest ad dolorem.
세상을 떠난 후에 좋게 될 수 없고, 살아가는 모든 결실을 여기서 얻으며, 여기서 모든 위안이 끝나고, 그 부질없고 짧은 삶이 여기서 어떤 감미로움과 쾌락을 셈하는 자가, 이 세상에서 자신에게 불행이 닥칠 때 슬퍼하고 통곡하는 것이다. 그가 여기서 떠날 때, 고통을 위해서는 이제 형벌만이 남는다.
ceterum nullus his dolor est de incursatione malorum praesentium quibus fiducia est futurorum bonorum.
그러나 미래의 선한 것들에 대한 확신이 있는 이들에게는 현재의 악한 것들의 습격으로 인한 고통이 전무하다.
denique nec consternamur aduersis nec frangimur nec dolemus neque in ulla aut rerum clade aut corporum ualitudine mussitamus.
결국 우리는 역경에 당황하지도 꺾이지도 슬퍼하지도 않으며, 사물의 어떤 파멸이나 육체의 질병에 직면해서도 불평하지 않는다.
spiritu magis quam carne uiuentes firmitate animi infirmitatem corporis uincimus.
육체보다 오히려 영으로 살아가는 우리는 정신의 굳건함으로 육체의 연약함을 이겨낸다.
per ipsa quae uos cruciant et fatigant probari et corroborari nos scimus et fidimus.
당신들을 괴롭히고 지치게 만드는 바로 그것들을 통해 우리가 시험받고 강건해진다는 것을 우리는 알고 신뢰한다.
§19Putatis nos aduersa uobiscum aequaliter perpeti, quando eadem aduersa uideatis a nobis et uobis non aequaliter sustineri? aput uos inpatientia clamosa semper et querula est, aput nos fortis et religiosa patientia quieta semper et semper in Deum grata est, nec quicquam istic laetum aut prosperum sibi uindicat, sed mitis et lenis et contra omnes fluctuantis mundi turbines stabilis diuinae pollicitationis tempus expectat.
동일한 역경이 우리와 당신들에 의해 동등하게 감내되지 않는 것을 당신들이 보고 있으면서도, 우리가 당신들과 동등하게 역경을 겪고 있다고 생각하는가? 당신들 편에서는 조급함이 늘 시끄럽고 불평하지만, 우리 편에서는 강하고 경건한 인내가 늘 고요하며 늘 하느님께 감사한다. 그리고 (이 인내는) 여기서 그 어떤 기쁘거나 번영하는 것도 자기 것으로 주장하지 않고, 온화하고 부드러우며, 요동치는 세상의 모든 폭풍에 맞서 안정되어 하느님의 약속의 때를 기다린다.
quamdiu enim corpus hoc permanet commune cum ceteris, sit necesse est et corporalis condicio communis nec separari generi humano ab inuicem datur, nisi istinc de saeculo recedatur.
왜냐하면 이 몸이 다른 이들과 공동으로 존속하는 한, 육체적 조건 역시 공동인 것이 불가피하며, 이 세상에서 떠나는 것이 아니라면 인류가 서로에게서 분리되는 것은 허용되지 않기 때문이다.
intra unam domum boni et mali interim continemur.
당분간 우리는 한 집안 안에 선한 이들과 악한 이들이 함께 갇혀 있다.
quicquid intra domum uenerit pari sorte perpetimur, donec aeui temporalis fine completo ad aeternae uel mortis uel inmortalitatis hospitia diuidamur.
집안 안으로 들어오는 것은 무엇이든 우리는 동등한 몫으로 감내하니, 시간적 시대의 끝이 완료되고 영원한 죽음이나 불멸이라는 각각의 처소로 우리가 나누어질 때까지 그러하다.
non ergo idcirco compares uobis et aequales sumus, quia in isto adhuc mundo et carne hac constituti mundi et carnis incommoda uobiscum pariter incurrimus.
그러므로 우리가 아직 이 세상과 이 육체에 놓여 있어서 세상과 육체의 불편함을 당신들과 똑같이 겪고 있다고 해서, 그 때문에 우리가 당신들과 동등하고 같은 것은 아니다.
nam cum in sensu doloris sit omne quod punit, manifestum est eum non esse participem poenae tuae quem uideas tecum non dolere.
왜냐하면 형벌을 가하는 모든 것은 고통의 감각 속에 있는 것이므로, 당신과 함께 슬퍼하지 않는 것을 당신이 보는 그 사람은 당신의 형벌의 공유자가 아님이 명백하기 때문이다.
§20Viget aput nos spei robur et firmitas fidei et inter ipsas saeculi labentis ruinas erecta mens est et inmobilis uirtus et numquam non laeta patientia et de Deo suo semper anima secura, sicut per prophetam Spiritus sanctus loquitur et hortatur spei ac fidei nostrae firmitatem caelesti uoce corroborans.
우리 가운데는 희망의 힘과 믿음의 굳건함이 넘쳐나며, 몰락해 가는 세상의 파멸 속에서조차 정신은 드높고 덕은 부동이며, 인내는 결코 기쁘지 않은 적이 없고, 영혼은 자신의 하느님에 대해 늘 평안하니, 예언자를 통해 성령께서 말씀하시고 권고하시며, 천상의 목소리로 우리 희망과 믿음의 굳건함을 강화하시는 바와 같다.
ficus, inquit, non adferet fructum et non erunt nascentia in uineis.
"무화과나무가," 그가 이르되, "열매를 맺지 못하고 포도밭에 싹이 없을 것이다.
mentietur opus oliuae et campi non praestabunt cibum.
올리브의 노고는 거짓말을 할 것이며 밭은 양식을 내지 못할 것이다.
deficient a pabulo oues et non erunt in praesepibus boues.
양들은 우리에서 없어지고 외양간에는 소가 없을 것이다.
ego autem in Domino exultabo, gaudebo in Deo salutari meo. Dei hominem et cultorem Dei subnixum spei ueritate et fidei stabilitate fundatum negat mundi huius et saeculi infestationibus commoueri.
그러나 나는 주님 안에서 기뻐 뛰놀며, 내 구원의 하느님 안에서 즐거워하리라." 하느님의 사람, 곧 희망의 진리와 믿음의 안정성에 지탱되고 기초를 둔 하느님의 예배자가 이 세상과 시대의 교란에 의해 동요되는 것을 부정하신다.
uinea licet fallat et olea decipiat et herbis siccitate morientibus aestuans campus arescat, quid hoc ad christianos, quid ad Dei seruos quos paradisus inuitat, quos gratia omnis et copia regni caelestis exspectat? exultant semper in Domino et laetantur et gaudent in Deo suo et mala adque aduersa mundi fortiter tolerant, dum bona et prospera futura prospectant.
포도밭이 속이고 올리브가 기만하며, 가뭄으로 풀이 죽어가고 뜨겁게 달아오른 밭이 말라붙을지라도, 이것이 그리스도인들에게 무슨 상관이며, 낙원이 초대하고 천국의 모든 은총과 풍요가 기다리고 있는 하느님의 종들에게 무슨 상관인가? 그들은 늘 주님 안에서 기뻐 뛰놀고 즐거워하며 자신의 하느님 안에서 기뻐하고, 미래의 선하고 번영할 것들을 바라보면서 세상의 악과 역경을 강하게 견뎌낸다.
nam qui exposita natiuitate terrena spiritu recreati et renati sumus nec iam mundo sed Deo uiuimus, non nisi cum ad Deum uenerimus. Dei munera et promissa capiemus.
왜냐하면 지상의 태어남을 버리고 영으로 새로이 창조되고 거듭나 더 이상 세상이 아니라 하느님을 위해 살아가는 우리는, 하느님께 나아갔을 때가 아니면 하느님의 선물과 약속을 받지 못할 것이기 때문이다.
et tamen pro arcendis hostibus et imbribus impetrandis et uel auferendis uel temperandis aduersis rogamus semper et preces fundimus et pro pace ac salute uestra propitiantes et placantes Deum diebus ac noctibus iugiter adque instanter oramus.
그럼에도 불구하고, 원수를 물리치고 비를 얻으며 역경을 걷어가거나 완화하기 위해 우리는 늘 간청하고 기도를 쏟아내며, 당신들의 평화와 구원을 위해 하느님을 달래고 회유하면서 밤낮으로 끊임없이 그리고 열심히 기도한다.