[MARCELLUS libro uicensimo primo digestorum. ] §9.2.36.prnam sicut repudiante legatario legatum heredis est actio perinde ac si legatus non esset, ita huius actio est ac si soli legatus esset.
[マルケッルス、学説彙纂第21巻] なぜなら、受遺者が遺贈を放棄したときには、あたかも遺贈がなされなかったかのように相続人に訴権が帰属するのと同様に、これ(他方の受遺者)の訴権は、あたかも彼にのみ遺贈がなされたかのようになるからである。
§9.2.36.1Si dominus seruum, quem Titius mortifere uulnerauerat, liberum et heredem esse iusserit eique postea Maeuius exstiterit heres, non habebit Maeuius cum Titio legis Aquiliae actionem, scilicet secundum Sabini opinionem, qui putabat ad heredem actionem non transmitti, quae defuncto competere non potuit: nam sane absurdum accidet, ut heres pretium quasi occisi consequatur eius, cuius heres exstitit.
もし主人が、ティティウスが致命傷を負わせた奴隷を、自由かつ相続人とするよう命じ、その後にマエウィウスがその奴隷の相続人となった場合、マエウィウスはティティウスに対してアクィリウス法に基づく訴権を持たない。 これは言うまでもなく、被相続人に帰属しえなかった訴権は相続人に伝承されないと考えていたサビヌスの意見に従うものである。 なぜなら、自身がその相続人となった当人の、いわば殺害された者としての価格を、相続人が獲得することになるのは全くもって不条理だからである。
quod si ex parte eum dominus heredem cum libertate esse iusserit, coheres eius mortuo eo aget lege Aquilia.
しかし、もし主人がその奴隷に一部の相続分として自由とともに相続人とするよう命じた場合には、その奴隷の死後、彼の共同相続人がアクィリウス法によって訴訟を提起することになる。