[PROCULUS libro primo epistularum. ] §8.6.16.prAquam, quae oriebatur in fundo uicini, plures per eundem riuum iure ducere soliti sunt, ita ut suo quisque die a capite duceret, primo per eundem riuum eumque communem, deinde ut quisque inferior erat, suo quisque proprio riuo, et unus statuto tempore, quo seruitus amittitur, non duxit.
[プロクルス『書簡集』第1巻] 隣人の土地に湧き出る水を、同じ水路を通じて権利に基づき引水する慣行を複数人が有しており、各自が自分の日に水源から引水し、最初は同じ共有の水路を通じて、その後は各自がより下流に位置するにつれて各自の専用の水路を通じて引水していたが、そのうちの一人が、地役権が消滅する定められた期間にわたり引水しなかった。
existimo eum ius ducendae aquae amississe nec per ceteros qui duxerunt eius ius usurpatum esse: proprium enim cuiusque eorum ius fuit neque per alium usurpari potuit.
私は、彼が引水権を失ったと考え、また引水した他の人々によって彼の権利が維持されたわけではないと考える。 なぜなら、彼ら各自の権利は固有のものであり、他者によって維持され得るものではなかったからである。
quod si plurium fundo iter aquae debitum esset, per unum eorum omnibus his, inter quos is fundus communis fuisset, usurpari potuisset.
これに対し、もし複数人の土地に対して水路地役権が負われていたならば、そのうちの一人によって、この土地が共有されていたすべての人々のためにその権利が維持され得たであろう。
item si quis eorum, quibus aquae ductus seruitus debebatur et per eundem riuum aquam ducebant, ius aquae ducendae non ducendo eam amisit, nihil iuris eo nomine ceteris, qui riuo utebantur, adcreuit idque commodum eius est, per cuius fundum id iter aquae, quod non utendo pro parte unius amissum est: libertate enim huius partis seruitutis fruitur.
同様に、引水地役権が認められており、同じ水路を通じて水を引いていた人々のうちの誰かが、引水しないことによって引水権を失った場合、そのことを理由として、水路を使用していた他の人々に何らかの権利が増加することはなく、その利益は、一人の不使用によって消滅した水路が通過している土地の所有者に帰する。 なぜなら、その所有者は地役権のこの部分からの解放を享受するからである。