[PAPINIANUS libro sexto quaestionum.
[パピニアヌス、『疑義集』第6巻。
] §6.1.62.prSi nauis a malae fidei possessore petatur, et fructus aestimandi sunt, ut in taberna et area quae locari solent.
] もし悪意の占有者から船が請求され、かつ果実が評価されるべきであるならば、それは通常賃貸される店舗や更地の場合と同様である。
quod non est ei contrarium, quod de pecunia deposita, quam heres non attingit, usuras praestare non cogitur: nam etsi maxime uectura sicut usura non natura peruenit, sed iure percipitur, tamen ideo uectura desiderari potest, quoniam periculum nauis possessor petitori praestare non debet, cum pecunia periculo dantis faeneretur.
このことは、相続人が手を触れなかった寄託金について、利息を支払うことを強制されないということと矛盾しない。 なぜなら、運賃が利息と同様に自然に生じるものではなく法律上取得されるものであるという点が極めて強いとしても、それでもなお運賃を請求できるのは、占有者が船の危険を請求者に対して保障する義務を負わない一方で、金銭は貸主の危険において利息付きで貸し付けられるからである。
§6.1.62.1Generaliter autem cum de fructibus aestimandis quaeritur, constat animaduerti debere, non an malae fidei possessor fruitus sit, sed an petitor frui potuerit, si ei possidere licuisset.
しかし、一般に評価されるべき果実について問題となるときには、悪意の占有者が果実を収取したか否かではなく、もし請求者が占有することを許されていたならば果実を収取し得たか否かに留意すべきであるということは確立している。
quam sententiam Iulianus quoque probat.
この見解をユリアヌスもまた支持している。