[PAULUS libro uicensimo primo ad edictum.
[パウルス『告示註釈』第21巻。
] §6.1.35.prEt ex diuerso si petitor lite contestata usum fructum legauerit, ex eo tempore, ex quo discessit a proprietate, fructum rationem non habendam quidam recte putant.
] 他方において、もし原告が訴訟係属の後に用益権を遺贈したならば、彼が所有権から(用益権を)分離させた時以降については、果実の清算はなされるべきではないと、ある人々は正しく考えている。
§6.1.35.1Ubi autem alienum fundum petii et iudex sententia declarauit meum esse, debet etiam de fructibus possessorem condemnare: eodem enim errore et de fructibus condemnaturum: non debere enim lucro possessoris cedere fructus, cum uictus sit: alioquin, ut Mauricianus ait, nec rem arbitrabitur iudex mihi restitui.
しかし、私が他人の土地を請求し、裁判官が判決によってそれが私のものであると宣言した場合、裁判官は占有者に対して果実についても有罪の言渡しをしなければならない。 なぜなら、同じ錯誤によって果実についても有罪を言渡すことになるからである。 敗訴した以上、果実が占有者の利益に帰すべきではないからである。 さもなければ、マウリキアヌスが言うように、裁判官は物が私に返還されるよう裁定することさえしないであろう。
et quare habeat quod non esset habiturus possessor, si statim possessionem restituisset?
また、占有者が、もし直ちに占有を返還していたならば得られなかったはずのものを、どうして保持すべきであろうか。
§6.1.35.2Petitor possessori de euictione cauere non cogitur rei nomine, cuius aestimationem accepit: sibi enim possessor imputare debet, qui non restituit rem.
原告は、その評価額を受け取った物の件について、追奪に対して保証することを占有者に対して強制されない。 なぜなら、物を返還しなかった占有者は、自分自身に帰責すべきだからである。
§6.1.35.3Eorum quoque, quae sine interitu diuidi non possunt, partem petere posse constat.
滅失なしには分割できないものについても、その一部を請求できることは明白である。