[IDEM libro primo responsorum. ]
[同じ著者(パウルス)の『答弁録』第1巻より] ルキウス・ティティウスは、父権のもとにあったとき、父の意志に反して、政務官たちによって他の者たちとともに穀物調達の管財人に任命された。
§50.1.21.prLucius Titius cum esset in patris potestate, a magistratibus inter ceteros frumento comparando inuito patre curator constitutus est: cui reiLucius Titius neque consensit neque pecuniam accepit neque in eam cauit aut se comparationibus cum ceteris miscuit: et post mortem patris in reliqua collegarum interpellari coepit.
この任務に対し、ルキウス・ティティウスは同意せず、資金も受け取らず、これに対して保証も立てず、また他の者たちとともに調達業務に関与することもなかった。 そして父の死後、同僚たちの残債について支払いを求められ始めた。
quaeritur, an ex ea causa teneri possit.
この理由により、彼が責任を負わされ得るかどうかが問われる。
Paulus respondit eum, qui iniunctum munus a magistratibus suscipere supersedit, posse conueniri eo nomine propter damnum rei publicae, quamuis eo tempore, quo creatus est, in aliena fuerit potestate.
パウルスは次のように答弁した。 政務官たちから課された公的義務を引き受けることを怠った者は、任命された当時に他人の権力のもとにあったとしても、国家の被った損害を理由に、その名目によって訴えられ得る。
§50.1.21.1Paulus respondit eos, qui pro aliis non ex contractu, sed ex officio quod administrauerint conueniuntur, in damnum sortis substitui solere, non etiam in usuras.
パウルスは次のように答弁した。 契約からではなく、自らが管理した職務に基づいて他人のために訴えられる者たちは、元本の損害について補償する義務を負うのが通例であり、利息にまでは及ばない。
§50.1.21.2Idem respondit heredes patris propter munera filii, quae post mortem patris suscepit, iure conueniri non posse.
同著者は次のように答弁した。 父の死後に息子が引き受けた公的義務を理由に、父の相続人たちが法的に訴えられ得ることはない。
hoc responsum et ad eum pertinet, qui a patre decurio factus post mortem patris munera suscepit.
この答弁は、父親によってデクリオに任命された後に、父親の死後に公的義務を引き受けた者にも適用される。
§50.1.21.3Idem respondit eum, qui decurionem adoptauit, onera decurionatus eius suscepisse uideri exemplo patris, cuius uoluntate filius decurio factus est.
同著者は次のように答弁した。 デクリオを養子にした者は、父親の同意によって息子がデクリオになった父親の例に倣い、そのデクリオとしての負担を引き受けたものとみなされる。
§50.1.21.4Idem respondit constante matrimonio dotem in bonis mariti esse: sed et si ad munera municipalia a certo modo substantiae uocentur, dotem non debere computari.
同著者は次のように答弁した。 婚姻が継続している間は、持参金は夫の財産に属する。 しかし、仮に特定の財産額に基づいて自治市の公的義務に召集されるとしても、持参金は合算されるべきではない。
§50.1.21.5Idem respondit, si per accusatorem criminum capitalium non stetisset, quo minus crimen intra statutum tempus persequeretur, reum non debuisse medio tempore honorem appetere.
同著者は次のように答弁した。 死刑に該当する犯罪の告発者の側に、定められた期間内に訴追することを妨げる事由がなかったのであれば、被告人はその中間の期間に公職を求めるべきではなかった。
§50.1.21.6Imperatores Seuerus et Antoninus Augusti Septimio Zenoni.
皇帝セウェルスおよびアントニヌス・アウグストゥスら、セプティミウス・ゼノンに。
Pro infante filio, quem decurionem esse uoluisti, quamquam fidem tuam in posterum adstrinxeris, tamen interim onerasustinere non cogeris, cum ad ea, quae mandari possunt, uoluntatem dedisse uidearis.
あなたがデクリオにすることを望んだ、幼児である息子のために、あなたが将来に向けて自らの信用を拘束したとしても、やはり当分の間、負担を引き受けることを強制されることはない。 あなたが、委任され得る事柄に対してのみ同意を与えたとみなされるからである。
§50.1.21.7Idem respondit, si ciuitas nullam propriam legem habet de adiectionibus admittendis, non posse recedi a locatione uel uenditione praediorum publicorum iam perfecta: tempora enim adiectionibus praestituta ad causas fisci pertinent.
同著者は次のように答弁した。 もし市が追加の申し出を受け入れることに関する独自の法を持っていないならば、すでに完了した公有地の賃貸または売却を撤回することはできない。 なぜなら、追加の申し出のためにあらかじめ定められた期間は、国庫の事件に属するからである。