[PAULUS libro secundo quaestionum. ] §5.2.17.prQui repudiantis animo non uenit ad accusationem inofficiosi testamenti, partem non facit his qui eandem querellam mouere uolunt.
[パウルス『問題集』第2巻より] 放棄する意図をもって義務違反遺言の告訴に加わらない者は、同じ訴えを起こそうと望む人々のために持ち分を構成しない。
unde si de inofficioso testamento patris alter ex liberis exheredatis ageret, quia rescisso testamento alter quoque ad successionem ab intestato uocatur, et ideo uniuersam hereditatem non recte uindicasset: hic si optinuerit, uteretur rei iudicatae auctoritate, quasi centumuiri hunc solum filium in rebus humanis esse nunc, cum facerent intestatum, crediderint.
それゆえ、もし廃除された子供たちのうちの一方が父の義務違反遺言について訴訟を起こした場合、遺言が取り消されれば他方の子供もまた無遺言相続に呼び出されるため、それゆえ(本来なら)彼が全遺産を正当に請求することはできなかったはずである。 しかし、もしこの者が勝訴したならば、彼は、百人裁判官たちが遺言を無効にするにあたって、現在生存している息子はこの者だけであると信じたかのように、既判力の効力を享受することになる。
§5.2.17.1Cum contra testamentum ut inofficiosum iudicatur, testamenti factionem habuisse defunctus non creditur.
遺言が義務違反であるとしてそれに反する判決が下されるとき、被相続人は遺言作成能力を有していなかったとみなされる。
non idem probandum est, si herede non respondente secundum praesentem iudicatum sit: hoc enim casu non creditur ius ex sententia iudicis fieri: et ideo libertates competunt et legata petuntur.
これに対し、相続人が応答しない(欠席した)ために、出席している原告に有利な判決が下された場合には、同じことが承認されるべきではない。 なぜなら、この場合には、裁判官の判決から(普遍的な)法が生じる(法状態が形成される)とはみなされないからである。 したがって、奴隷解放は効力を持ち、遺贈も請求される。