[IDEM libro decimo epistularum. ] §5.1.35.prNon quemadmodum fideiussoris obligatio in pendenti potest esse et uel in futurum concipi, ita iudicium in pendenti potest esse uel de his rebus quae postea in obligationem aduenturae sunt.
[同上、『書簡集』第10巻] 保証人の債務が未定の状態に置かれ、あるいは将来に向けて約定されうるのと同じようには、裁判は未定の状態に置かれたり、あるいは後に債務となるであろう事項について行われたりすることはできない。
nam neminem puto dubitaturum, quin fideiussor ante obligationem rei accipi possit: iudicium uero, antequam aliquid debeatur, non posse.
なぜなら、主債務者の債務に先立って保証人が受け入れられうることを疑う者は誰もいないと思うが、これに対して裁判は、何かが義務づけられる前には、そうされえないからである。