[MARCIANUS libro secundo de appellationibus. ] §49.6.1.prPost appellationem interpositam litterae dandae sunt ab eo, a quo appellatum est, ad eum, qui de appellatione cogniturus est, siue principem siue quem alium, quas litteras dimissorias siue apostolos appellant.
[マルキアヌス、上訴に関する第2巻] 上訴が提起された後、上訴された相手から、上訴を審理することになっている者(皇帝であれ、あるいは他の誰かであれ)に対して、書面が与えられなければならない。 彼らはこの書面を「割愛書」あるいは「アポストリ」と呼んでいる。
§49.6.1.1Sensus autem litterarum talis est: appellasse puta Lucium Titium a sententia illius, quae inter illos dicta est.
ところで、その書面の趣旨は次のようなものである。 例えば、ルキウス・ティティウスが、彼らの間で言い渡されたあの判決に対して上訴したこと、など。
§49.6.1.2Sufficit autem petisse intra tempus dimissorias instanter et saepius, ut et si non accipiat, id ipsum contestetur: nam instantiam petentis dimissorias constitutiones desiderant.
しかし、期間内に割愛書を熱心に、かつ何度も請求したことで十分であり、それは、たとえ受け取れなくても、その事実自体を立証するためである。 なぜなら、勅法は割愛書を請求する者の熱意を要求しているからである。
aequum est igitur, si per eum steterit, qui debebat dare litteras, quo minus det, ne hoc accipienti noceat.
したがって、もし書面を与えるべきであった者の側に原因があって与えられなかったのであれば、このことが受け取るべき者に不利益を与えないようにすることが公平である。