[MARCIANUS libro secundo de appellationibus. ] §49.6.1.prPost appellationem interpositam litterae dandae sunt ab eo, a quo appellatum est, ad eum, qui de appellatione cogniturus est, siue principem siue quem alium, quas litteras dimissorias siue apostolos appellant.
[마르키아누스, 상소에 관한 제2권] 상소가 제기된 후, 상소 대상이 된 자로부터 상소를 심리할 예정인 자(황제이든 다른 누구이든)에게 서면이 송부되어야 하는데, 사람들은 이 서면을 ‘석송서’ 또는 ‘사도’라고 부른다.
§49.6.1.1Sensus autem litterarum talis est: appellasse puta Lucium Titium a sententia illius, quae inter illos dicta est.
그런데 그 서면의 취지는 다음과 같다. 예컨대, 루키우스 티티우스가 그들 사이에 선고된 저 판결에 대해 상소했다는 것 등이다.
§49.6.1.2Sufficit autem petisse intra tempus dimissorias instanter et saepius, ut et si non accipiat, id ipsum contestetur: nam instantiam petentis dimissorias constitutiones desiderant.
하지만 기간 내에 석송서를 열심히 그리고 반복해서 청구한 것으로 충분하며, 이는 설령 받지 못하더라도 그 사실 자체를 증명하기 위함이다. 왜냐하면 칙법들은 석송서를 청구하는 자의 열성을 요구하기 때문이다.
aequum est igitur, si per eum steterit, qui debebat dare litteras, quo minus det, ne hoc accipienti noceat.
따라서 만일 서면을 주어야 했던 자의 측에 귀책 사유가 있어 주지 못한 것이라면, 이것이 그것을 받아야 할 자에게 불이익을 주지 않도록 하는 것이 공평하다.