[PAULUS libro uicensimo primo quaestionum.
[パウルス、同『学説問答集』第21巻。
] §49.14.40.prIta fidei heredis commisit: 'rogo fundum 'Titio des, de quo te rogaui'.
] 彼は相続人の信義に次のように委ねた。 「私があなたに求めた土地をティティウスに与えるよう求めます。
si Titius capere non possit, non euitabit heres poenam taciti fideicommissi: non enim est palam relinquere, quod ex testamento sciri non potest, cum recitatum est.
」もしティティウスが受け取ることができない場合、相続人は黙示の遺言信託の罰を免れない。 なぜなら、遺言が朗読されたときに遺言から知ることができないものを遺贈することは、公に遺贈することではないからである。
quemadmodum nec ille palam dat, qui ita scribit: 'rogo uos, heredes, in eo, quod a uobis peti, fidem praestetis'.
それは、次のように書く者が公に与えているのではないのと同じことである。 「相続人たちよ、私があなた方に求めた事柄について、信義を尽くして履行してくれるよう求めます。
immo in priore specie maiorem fraudem excogitasse uidetur, qui non tantum legem circumuenire uoluit, sed etiam interpretationem legis, quae circa tacitum fideicommissum habetur: quamuis enim fundum nominauerit, non tamen cognosci potest, de quo sit rogatus heres, cum diuersitas rerum obscurum faciat legatum.
」むしろ、前のケースにおいては、単に法律を潜脱しようとしただけでなく、黙示の遺言信託に関してなされる法律の解釈をも潜脱しようとした者が、より大きな詐術を企てたように思われる。 なぜなら、彼が土地を指し示したとしても、物の多様性が遺贈を不明瞭にするため、相続人がどの土地について求められたのかを知ることはできないからである。
§49.14.40.1Patronus si tacite in fidem suam recipiat, ut ex portione sua praestet, cessare fraudem dicitur, quia de suo largitur.
もしパトロヌスが、自身の取り分から履行するようにとの委託を黙示に引き受けるならば、詐術は存在しないと言われる。 なぜなら、彼は自己の財産から施しているからである。