[MACER libro secundo de appellationibus. ] §49.13.1.prAppellatore defuncto, si quidem sine herede, cuiuscumque generis appellatio fuit, euanescit.
[マケル、上訴について第2巻] 上訴人が死亡した場合、もし相続人なしで死亡したならば、その上訴がいかなる種類のものであったとしても消滅する。
quod si appellatori heres extiterit, si quidem nullius alterius interest causas appellationis reddi, cogendus non est peragere appellationem: si uero fisci uel alterius, contra quem appellatum est, interest, heres causas appellationis reddere necesse habet.
しかし、もし上訴人に相続人が現れたならば、もし他の誰も上訴の理由が提示されることに利益を有しないならば、相続人は上訴を遂行することを強制されない。 しかし、もし国庫、または上訴の相手方である他人の利益に関わるならば、相続人は上訴の理由を提示する必要がある。
nullius autem interest, ueluti cum sine ademptione bonorum relegatus est.
そして、例えば財産没収を伴わずに追放された場合などは、誰の利益にも関わらない。
nam si ademptis bonis relegatus uel in insulam deportatus uel in metallum datus prouocatione interposita decesserit, imperator noster Alexander Plaetorio militi ita rescripsit: 'Quamuis pendente appellatione morte rei crimen extinctum sit, data tamen etiam de parte bonorum eius sententia proponitur, aduersus quam non aliter is, qui emolumentum successionis habet, optinere potest, quam si in reddendis causis appellationis iniquitatem sententiae detexerit'.
なぜなら、財産を没収されて追放された者、または島流しにされた者、あるいは鉱山送りにされた者が、上訴を提起した後に死亡したならば、我らの皇帝アレクサンデルは軍人プレトリウスに次のように勅答したからである。 「上訴が係属している間に被告の死亡によって犯罪(訴追)が消滅するとしても、彼の財産の一部についても下された判決は依然として有効に存在しており、これに対して相続の利益を有する者は、上訴の理由を提示するに際して判決の不当性を明らかにした場合でなければ、勝訴することができない。
§49.13.1.1Tutor quoque in negotio pupilli appellatione interposita si decesserit, heredem eius causas appellationis reddere necesse est, etiamsi rationes tutelae heres reddiderit, quia sufficit mortis tempore ad causas appellationis reddendas obligatum fuisse.
」後見人もまた、被後見人の事務に関して上訴を提起した後に死亡したならば、彼の相続人が上訴の理由を提示する必要がある。 たとえ相続人がすでに後見の会計報告を終えているとしてもである。 なぜなら、死亡の時点で上訴の理由を提示する義務を負っていたことで十分だからである。
sed diui Seuerus et Antoninus rescripserunt non cogendum tutorem post rationes redditas causas appellationum reddere.
しかし、神君セウェルスとアントニヌスは、後見人は会計報告の後に上訴の理由を提示することを強制されないと勅答した。