[ULPIANUS libro octauo disputationum. ] §49.1.10.prSi qui separatim fuerint condemnati, quamuis ex eadem causa, pluribus eis appellationibus opus est.
[ウルピアーヌス著『議論録』第八巻] たとえ同一の訴訟原因に基づくとしても、個別に敗訴判決を下された者たちには、それぞれの別個の上訴が必要である。
§49.1.10.1Si quis, cum una actione ageretur, quae plures species in se habeat, pluribus summis sit condemnatus, quarum singulae notionem principis non faciunt, omnes autem coniunctae faciunt: poterit ad principem appellare.
一つの訴えによって訴訟が提起され、その訴えが多くの請求項目を含んでいる場合において、誰かが複数の金額について敗訴判決を受け、その個々の金額は皇帝による審理の対象とならないが、合算すると対象となる場合には、その者は皇帝に上訴することができる。
§49.1.10.2Sed cum aduersus plures probatae essent rationes quae eis nocerent, sufficit eis una appellatio, quia uno titulo comprobatarum rationum omnes conueniebantur.
しかし、多くの者に対して彼らに不利益となる帳簿が証明されたときには、彼らにとっては一つの上訴で十分である。 なぜなら、承認された帳簿の単一の権原に基づいて全員が訴えられていたからである。
§49.1.10.3Quotiens autem plures in unam summam condemnantur, utrum una sententia est et quasi plures in unam summam rei sint promittendi, ut unusquisque eorum in solidum teneatur, an uero scinditur in personas sententia, quaeritur.
しかし、複数人が一つの同一の金額を支払うように敗訴判決を下されるときはいつでも、その判決は単一であって、あたかも複数人が一つの金額の支払いを約束した債務者のように、各人が全部について連帯して義務を負うべきなのか、それとも判決は各人に分割されるべきなのかが問われる。
et Papinianus respondit scindi sententiam in personas atque ideo eos qui condemnati sunt uiriles partes debere.
そしてパピニアーヌスは、判決は各人に分割され、したがって敗訴した者たちは各人の頭割りの持分を支払う義務を負うべきであると回答した。
§49.1.10.4Quod est rescriptum in communi causa, quotiens alter appellat, alter non, alterius uictoriam ei proficere qui non prouocauit, hoc ita demum probandum est, si una eademque causa fuit defensionis: ceterum si diuersae, alia causa est.
共同の訴訟原因において、一方が上訴し他方が上訴しなかったとき、一方の勝訴が上訴しなかった者にも利益を及ぼすという勅答があるが、このことは防御の理由が一つであり同一であった場合にのみ認められるべきである。 しかし、もし防御の理由が異なっているならば、事情は異なる。
ut in duobus tutoribus procedit, si alter tutelam gesserat, alter non attigerat et is qui non gesserat prouocauit: iniquum est enim, qui idcirco adgnouerat sententiam, quoniam gessisse se scit, propter appellationem eius qui non gesserat optinere.
たとえば二人の後見人の場合にそれが当てはまり、一方が後見事務を行い、他方は関与しておらず、事務を行わなかった者が上訴した場合である。 なぜなら、自分が実際に事務を行ったことを自覚しているがゆえに判決を受け入れた者が、事務を行わなかった者の上訴のおかげで勝訴を得るというのは、不当であるからである。