[MARCIANUS libro tertio decimo institutionum. ] §48.19.4.prRelegati siue in insulam deportati debent locis interdictis abstinere.
[マルキアヌス『法学提要』第13巻] 追放された者、あるいは島への放逐に処された者は、立ち入りを禁じられた場所から遠ざかる義務がある。
et hoc iure utimur, ut relegatus interdictis locis non excedat: alioquin in tempus quidem relegato perpetuum exilium, in perpetuum relegato insulae relegationis, in insulam relegato deportationis, in insulam deportato poena capitis adrogatur.
そして我々は、追放された者が(自己に)禁じられた場所から(境界を越えて)出ないという法を適用している。 そうでなければ、期間限定の追放者には永久追放が、永久追放者には島への追放が、島への追放者には(島への)放逐が、島への放逐者には死刑が科される。
et haec ita, siue quis non excesserit in exilium intra tempus intra quod debuit, siue etiam alias exilio non obtemperauerit: nam contumacia eius cumulat poenam.
そしてこれらのことは、ある者が追放先へ出発すべき期間内に出発しなかった場合、あるいはまたその他の方法で追放処分に従わなかった場合にも同様である。 なぜなら、彼の不従順が刑罰を加重するからである。
et nemo potest commeatum remeatumue dare exuli, nisi imperator, ex aliqua causa.
また、何らかの理由に基づき皇帝が与える場合を除いては、何者も追放者に(一時帰国の)猶予や帰還の許可を与えることはできない。