[NERATIUS libro primo membranarum.
[皮紙本第1巻より、ネルァティウス。
] §47.2.65.prA Titio herede homo Seio legatus ante aditam hereditatem Titio furtum fecit.
] 相続人ティティウスからセイウスに遺贈された奴隷が、相続が承認される前に、ティティウスに対して窃盗を働いた。
si adita hereditate Seius legatum ad se pertinere uoluerit, furti eius serui nomine aget cum eo Titius, quia neque tunc, cum faceret furtum, eius fuit, et (ut maxime quis existimet, si seruus esse coeperit eius, cui furtum fecerat, tolli furti actionem, ut nec si alienatus sit, agi possit eo nomine) ne post aditam quidem hereditatem Titii factus est, quia ea, quae legantur, recta uia ab eo qui legauit ad eum cui legata sunt transeunt.
もし相続が承認された後に、セイウスが遺贈を自分に帰属させることを望んだならば、ティティウスはその奴隷の窃盗の名目で彼に対して訴えを提起することになる。 なぜなら、彼が窃盗を働いたその時、その奴隷は彼(セイウス)のものではなかったし、また(仮に、窃盗を働いた相手の奴隷にひとたびなれば、たとえその後に譲渡されたとしても、その名目で訴えを提起できなくなるほどに窃盗訴権が消滅する、と最大限考えたとしても)相続が承認された後であっても、決してティティウスの奴隷になったわけではないからである。 なぜなら、遺贈されるものは、遺贈した者から遺贈された者へと、直接的な経路で移転するからである。