[GAIUS libro uicensimo septimo ad edictum prouinciale. ] §46.7.7.prSi ante acceptum iudicium prohibitus fuerit procurator a domino et actor ignorans prohibitum eum esse egerit, an stipulatio committatur? et nihil aliud dici potest quam committi.
[ガイウス、地方告示註釈第27巻] もし訴訟の引き受け前に、代理人が本人から(訴訟を)禁じられ、かつ原告が彼が禁じられていることを知らずに訴訟を行った場合、問答契約は発効するであろうか。 これについては、発効すると言うほかない。
quod si quis sciens prohibitum esse egerit, Iulianus non putat stipulationem committi: nam ut committatur, non sufficere ait cum ea persona acceptum esse iudicium, quae stipulationi comprehensa est, sed oportere etiam causam personae eandem esse, quae stipulationis interponendae tempore fuit.
しかし、もし誰かが(彼が)禁じられていることを知りながら訴訟を行った場合、ユリアヌスは問答契約が発効するとは考えない。 なぜなら、それが発効するためには、問答契約に含まれている人物との間で訴訟が引き受けられるだけでは十分ではなく、その人物の資格もまた、問答契約が結ばれた時点と同じであることを要すると、彼が述べているからである。
et ideo si is, qui procurator datus est, heres exstiterit domino atque ita acceperit iudicium siue etiam prohibitus acceperit, non committitur stipulatio: nam et alias responsum esse, si quis absentem defendens satisdederit, deinde, uel procurator ab eo datus uel postquam heres ei extitit, iudicium acceperit, fideiussores non teneri.
したがって、もし代理人に選任された者が本人の相続人となり、そのようにして訴訟を引き受けた場合、あるいは禁じられた上で引き受けた場合であっても、問答契約は発効しない。 なぜなら、別の場合にも、もし誰かが不在者を防禦して担保を提供し、その後に、彼によって代理人に選任されるか、あるいは彼の相続人となった後で訴訟を引き受けた場合、保証人は責任を負わない、と回答されているからである。