[IDEM libro undecimo responsorum. ] §45.2.11.prReos promittendi uice mutua fideiussores non inutiliter accipi conuenit.
[同じ著者の『解答録』第11巻] 共同約束者が相互に保証人として受け入れられることは、有効であると認められている。
reus itaque stipulandi actionem suam diuidere si uelit (neque enim diuidere cogendus est), poterit eundem ut principalem reum, item qui fideiussor pro altero exstitit, in partes conuenire, non secus ac si duos promittendi reos diuisis actionibus conueniret.
したがって、約束させ手が自身の訴えを分割することを望むなら(実際、彼は分割を強制されるわけではない)、同一の者を主債務者として、また他方の保証人となった者を、分割された部分について訴えることができる。 これは、あたかも彼が二人の共同約束者を分割された訴えによって訴えるのと同様である。
§45.2.11.1Cum tabulis esset comprehensum 'illum et illum centum aureos stipulatos' neque adiectum 'ita ut duo rei stipulandi essent', uirilem partem singuli stipulati uidebantur.
書面に「誰某と誰某が100アウレウスを約束させた」と記載されており、かつ「二人の共同約束させ手となるように」と付け加えられていなかった場合には、各自は等分の持分を約束させたものとみなされた。
§45.2.11.2Et e contrario cum ita cautum inueniretur: 'tot aureos recte dari 'stipulatus est Iulius Carpus, spopondimus ego Antoninus Achilleus et Cornelius Dius', partes uiriles deberi, quia non fuerat adiectum singulos in solidum spopondisse, ita ut duo rei promittendi fierent.
これとは逆に、書面に「これこれのアウレウス金貨が正当に支払われることをユリウス・カルプスが約束させ、私、アントニヌス・アキレウスと、コルネリウス・ディウスが約束した」と規定されているのが見出された場合には、等分の持分が債務となる。 なぜなら、各自が全額について約束し、それによって二人の共同約束者となる旨が付け加えられていなかったからである。