[IDEM libro undecimo responsorum. ] §45.2.11.prReos promittendi uice mutua fideiussores non inutiliter accipi conuenit.
[같은 저자의 『답변록』 제11권] 공동약속자들이 상호 간에 보증인으로 합의되는 것은 유효하다고 인정된다.
reus itaque stipulandi actionem suam diuidere si uelit (neque enim diuidere cogendus est), poterit eundem ut principalem reum, item qui fideiussor pro altero exstitit, in partes conuenire, non secus ac si duos promittendi reos diuisis actionibus conueniret.
따라서 약정자가 자신의 소를 분할하기를 원한다면(그가 분할을 강제당하는 것은 아니기 때문이다), 그는 동일한 사람을 주채무자로서, 또한 다른 사람의 보증인이 된 사람을 보증인으로서 각각의 지분에 대해 소를 제기할 수 있으며, 이는 마치 그가 두 사람의 공동약속자에게 분할된 소로써 청구하는 것과 다름없다.
§45.2.11.1Cum tabulis esset comprehensum 'illum et illum centum aureos stipulatos' neque adiectum 'ita ut duo rei stipulandi essent', uirilem partem singuli stipulati uidebantur.
서면에 '누구와 누구가 100아우레우스의 약정을 받았다'라고 기록되어 있고, '두 사람의 공동약정자가 되도록'이라는 문구가 덧붙여져 있지 않았다면, 각자는 균등한 지분을 약정한 것으로 간주되었다.
§45.2.11.2Et e contrario cum ita cautum inueniretur: 'tot aureos recte dari 'stipulatus est Iulius Carpus, spopondimus ego Antoninus Achilleus et Cornelius Dius', partes uiriles deberi, quia non fuerat adiectum singulos in solidum spopondisse, ita ut duo rei promittendi fierent.
이와 반대로, 서면에 '그만큼의 아우레우스가 정당하게 지급될 것을 율리우스 카르푸스가 약정하였고, 나 안토니누스 아킬레우스와 코르넬리우스 디우스가 약속하였다'라고 규정되어 있는 경우, 균등한 지분만큼만 채무가 있는 것으로 본다. 왜냐하면 각자가 전액에 대해 약속하여 두 사람의 공동약속자가 된다는 문구가 덧붙여져 있지 않았기 때문이다.