[IDEM libro quinquagensimo primo digestorum. ] §44.2.25.prSi is, qui heres non erat, hereditatem petierit et postea heres factus eandem hereditatem petet, exceptione rei iudicatae non summouebitur.
[同人、学説彙纂第51巻] 相続人ではなかった者が、相続財産を請求し、その後相続人となって同じ相続財産を請求する場合、既判力の抗弁によって退けられることはない。
§44.2.25.1Est in potestate emptoris intra sex menses, redhibitoria agere mallet an ea quae datur, quanti minoris homo cum ueniret fuerit.
買主の権能の範囲内にあるのは、六ヶ月以内に、契約解除の訴えを提起することを好むか、それとも奴隷が売られた時にどれだけ安価であったかについて与えられる訴えを提起することを好むかである。
nam posterior actio etiam redhibitionem continet, si tale uitium in homine est, ut eum ob id actor empturus non fuerit: quare uere dicetur eum, qui alterutra earum egerit, si altera postea agat, rei iudicatae exceptione summoueri.
なぜなら、もし奴隷に、原告がそのために彼を購入しなかったであろうほどの欠陥があるならば、後者の訴えは契約解除をも含んでいるからである。 それゆえ、そのいずれか一方を提起した者が、後にもう一方を提起するならば、既判力の抗弁によって退けられると正しく言われるであろう。
§44.2.25.2Si te negotiis meis optuleris et fundum nomine meo petieris, deinde ego hanc petitionem tuam ratam non habuero, sed mandauero tibi, ut ex integro eundem fundum peteres, exceptio rei iudicatae non obstabit: alia enim res facta est interueniente mandatu.
もしあなたが私の事務に自ら介入して私の名において土地を請求し、その後私がこのあなたの請求を追認せず、むしろあなたに同じ土地を新たに請求するように委任した場合、既判力の抗弁は妨げにならない。 なぜなら、委任が介在することによって、対象が異なるものとなったからである。
idem est, si non in rem, sed in personam actum fuerit.
対物ではなく対人の訴えが提起された場合も同様である。