[IAUOLENUS libro primo epistularum. ]
[ヤウォレーヌス、書簡集第1巻] 家父が未適齢の息子に対し、もし彼が適齢に達する前に死亡したならば、予備的相続人を指定した。
§42.5.28.prPater familias impuberi filio, si ante pubertatem decessisset, substituit heredem: is filius paterna hereditate se abstinuit ideoque bona patris uenierunt: postea filio hereditas obuenit, qua adita decessit.
この息子は父の相続を差し控え、そのため父の財産が売却された。 その後、息子に別の相続が到来し、これを受け入れたのち彼は死亡した。
quaero, cum praetor in ipsum pupillum, quamuis postea hereditas obuenisset, creditoribus tamen patris actionem non daret, an in substitutum creditoribus patris danda sit actio, cum ex bonis paternis, quae scilicet ad creditores missos in bona pertinent, nihil adquirat et cum creditores nihil iuris in bonis pupilli habuerint eorumque nihil interfuerit, adiretur necne pupilli hereditas, cum ea bona omissa a substituto hereditate ad creditores non pertinebant.
お尋ねします。 法務官は、被後見人自身に対しては、たとえ後に相続が到来したとしても、父の債権者たちに訴えを与えないのですが、予備的相続人に対しては父の債権者たちに訴えが与えられるべきでしょうか。 なぜなら、予備的相続人は父の財産(これは言うまでもなく、財産占有を認められた債権者たちに属するのですが)からは何も取得しないからであり、また債権者たちは被後見人の財産に対して何の権利も持っておらず、予備的相続人によって相続が放置された場合にはそれらの財産は債権者たちに属さなかった以上、被後見人の相続が引き受けられるか否かは債権者たちにとってどうでもよいことであったからです。
me illud maxime mouet, quod praeceptoribus tuis placet unum esse testamentum.
私を最も悩ませているのは、あなたの師たちが「遺言は一つである」と考えている点です。
respondit: quod praetor filio, qui a paterna hereditate se abstinet, praestat, ne bonis patris eius uenditis in eum actio detur, tametsi postea ei hereditas obuenit, creditoribus non reddat, idem in substituto filio herede seruandum non est, quoniam filii pudori parcitur, ut potius patris quam eius bona ueneant, itaque in id, quod postea ei obuenit, actio creditoribus denegatur, quia id ex aduenticio adquisitum est, non per patrem ad eum peruenit.
回答:法務官が、父の相続を差し控えた息子に対し、父の財産が売却された後に、たとえ後に彼に相続が到来したとしても彼に対する訴えが与えられないようにし、彼を債権者たちに引き渡さないという恩恵は、息子の予備的相続人たる相続人においては同様に維持されるべきではない。 なぜなら、彼自身の財産よりもむしろ父の財産が売却されるようにして、息子の名誉が配慮されているからである。 したがって、後に彼に到来した財産については、債権者に対する訴えが拒絶される。 なぜなら、それは外来のものから取得されたものであり、父を通じて彼に至ったものではないからである。
at cum substitutus filio hereditatem adiit, postquam pupillus se paternae miscuerit hereditati, tunc hereditas et patris et filii una est et in omni aere alieno, quod aut patris aut filii fuerit, etiam inuitus heres obligatur: et quemadmodum liberum ei non est obligationem, ut non omnimodo, si non defenditur, ipsius bona ueneant, ita ne separare quidem aes alienum patris et filii poterit: quo casu efficietur, ut creditoribus in eum actio dari debeat.
しかし、被後見人が父の相続に関与した後に、予備的相続人が息子に対する相続を引き受けたときは、そのとき父と息子の相続財産は一体となり、父または息子のいずれかに属したすべての債務について、相続人は本意でなくとも義務を負う。 そして、防訴されない限り、どうしても彼自身の財産が売却されるという債務を免れる自由が彼にないのと同様に、父と息子の債務を分離することさえ彼にはできない。 この場合、債権者たちに彼に対する訴えが与えられるべきであるという結果になる。
quod si substitutus heres hereditatem non adierit, creditoribus patris in id, quod pupillus reliquit, actio dari non debet, quoniam neque pupilli bona uenire debent propter aes alienum patris neque in bonis patris est quod pupillus adquisiit.
これに対して、もし予備的相続人が相続を引き受けなかったならば、被後見人が遺した財産について、父の債権者たちに訴えが与えられるべきではない。 なぜなら、父の債務のために被後見人の財産が売却されるべきではなく、また被後見人が取得した財産は父の財産に含まれないからである。