[ULPIANUS libro sexagensimo quarto ad edictum. ] §42.3.6.prQui bonis suis cessit, si modicum aliquid post bona sua uendita adquisiuit, iterum bona eius non ueneunt.
[ウルピアーヌス、告示評注第六十四巻] 自らの財産を委付した者が、その財産の売却後に何かささやかなものを獲得したとしても、再びその財産が売却されることはない。
unde ergo modum hunc aestimabimus, utrum ex quantitate eius quod adquisitum est an uero ex qualitate? et putem ex quantitate id aestimandum esse eius quod quaesiit, dummodo illud sciamus, si quid misericordiae causa ei fuerit relictum, puta menstruum uel annuum alimentorum nomine, non oportere propter hoc bona eius iterato uenundari: nec enim fraudandus est alimentis cottidianis.
では、我々はこの「ささやかさ(限度)」を、獲得されたものの数量から評価すべきなのか、それとも性質から評価すべきなのか。 私は、彼が獲得したものの数量からそれが評価されるべきであると考える。 ただし、慈悲の目的で彼に残されたもの、例えば扶養料という名目での毎月あるいは毎年の支給がある場合に、これを理由に彼の財産が再び売却されるべきではないということを、我々が心得ている限りにおいてである。 なぜなら、彼は日々の扶養を奪われるべきではないからである。
idem et si usus fructus ei sit concessus uel legatus, ex quo tantum percipitur, quantum ei alimentorum nomine satis est.
同じことは、彼に使用収益権が許与されるか、あるいは遺贈され、そこから扶養料の名目として彼に十分なだけのものが得られる場合にも当てはまる。