[POMPONIUS libro trigensimo secundo ad Sabinum. ] §41.7.5.prSi id, quod pro derelicto habitum possidebas, ego sciens in ea causa esse abs te emerim, me usucapturum constat nec obstare, quod in bonis tuis non fuerit: nam et si tibi rem ab uxore donatam sciens emero, quia quasi uolente et concedente domino id faceres, idem iuris est.
[ポンポニウス著『サビヌス註釈』第三十二巻] もし、君が遺棄されたものとして占有していたものを、私がそれがそのような状態にあると知りながら君から買い取った場合、私が時効取得することは確実であり、それが君の財産の中に存在しなかったことは障害にならない。 なぜなら、妻から君に贈与された物を、私が(事情を)知りながら買い取った場合でも、(元の)所有者がいわば望み、かつ許諾している状態で君がそれを行っているからであり、同じ法が適用されるからである。
§41.7.5.1Id, quod quis pro derelicto habuerit, continuo meum fit: sicuti cum quis aes sparserit aut aues amiserit, quamuis incertae personae uoluerit eas esse, tamen eius fierent, cui casus tulerit ea, quae, cum quis pro derelicto habeat, simul intellegitur uoluisse alicuius fieri.
誰かが遺棄したもの(遺棄されたものとして扱ったもの)は、直ちに私のものとなる。 ちょうど、誰かが(群衆に向けて)銅銭を撒いたり、鳥を放したりした場合、たとえ彼がそれらが不特定の人のものになることを望んだのだとしても、やはり、偶然がそれらをもたらしたその人のものとなるように、誰かが物を遺棄する場合、同時にそれが誰か他の人のものになることを望んだと理解されるからである。