[IULIANUS libro tertio ad Urseium Ferocem. ] §41.3.35.prSi homo, cuius usus fructus legatus erat, ab herede numquam possessus subreptus fuisset, quaesitum est, quia heres furti actionem non haberet, an usucapi possit.
[ユリアヌス、ウルセイウス・フェロクス註釈第3巻] 遺贈された使用収益権の対象である奴隷が、相続人によって一度も占有されることなく盗み出された場合、相続人は盗犯の訴権を有しないため、その奴隷が時効取得されうるかどうかが問題となった。
Sabinus respondit nullam eius rei usucapionem esse, cuius nomine furti agi possit, agere autem furti eum, qui frui deberet, posse.
サビヌスは、それに関して盗犯の訴えを提起しうる物の時効取得は認められないが、使用収益すべき者が盗犯の訴えを提起できると回答した。
quod si accipiendum est, ut fructuarius poterit uti frui: aliter enim homo in causa non perduceretur.
そしてこのことは、使用収益権者が使用収益をすることができるようになるために[そのように]理解されねばならない。 なぜなら、そうでなければ奴隷は[元の]法的状態に復帰させられないであろうからである。
sed si utenti iam et fruenti abductus homo fuerit, non solum ipse, sed etiam heres furti agere poterit.
しかし、すでに使用し収益している者から奴隷が奪い去られた場合には、彼自身だけでなく、相続人もまた盗犯の訴えを提起することができる。