[IDEM libro singulari de libertatibus. ] §40.9.17.prSi priuatus coactus a populo manumiserit, quamuis uoluntatem accommodauerit, tamen non erit liber: nam et diuus Marcus prohibuit ex adclamatione populi manumittere.
[同著者『自由に関する一巻本』] もし私人が民衆に強要されて解放したならば、たとえその意思を状況に適合させたとしても、それでもやはり自由の身にはならない。 というのも、神君マルクスもまた、民衆の歓呼に基づいて解放することを禁止したからである。
§40.9.17.1Item non fit liber, si mentitus dominus, ne a magistratibus castigaretur, dixit esse liberum, si non fuit uoluntatis manumittendi.
同様に、主人が嘘をついて、政務官たちから処罰されないために「自由である」と言ったとしても、もし解放する意思がなかったのであれば、自由の身にはならない。
§40.9.17.2In his, quos intra certa tempora non licet manumittere, si testamento acceperint libertatem, non testamenti facti, sed competentis libertatis tempus inspiciendum est.
特定の期間内は解放することが許されない者たちにおいて、もし遺言によって自由を受け取ったならば、遺言が作成された時期ではなく、自由が有効となる時期が考慮されるべきである。