[IDEM libro singulari de libertatibus. ] §40.9.17.prSi priuatus coactus a populo manumiserit, quamuis uoluntatem accommodauerit, tamen non erit liber: nam et diuus Marcus prohibuit ex adclamatione populi manumittere.
[같은 저자, 『자유에 관한 단권서』] 만약 사인이 민중에게 강요당하여 해방했다면, 비록 그 의사를 상황에 맞추어 주었을지라도, 그럼에도 그 노예는 자유인이 되지 못한다. 왜냐하면 신군 마르쿠스 역시 민중의 환호에 근거하여 해방하는 것을 금지했기 때문이다.
§40.9.17.1Item non fit liber, si mentitus dominus, ne a magistratibus castigaretur, dixit esse liberum, si non fuit uoluntatis manumittendi.
마찬가지로, 주인이 치안관들로부터 처벌받지 않기 위해 거짓말을 하여 자유인이라고 말했다 하더라도, 만약 해방할 의사가 없었다면 그 노예는 자유인이 되지 못한다.
§40.9.17.2In his, quos intra certa tempora non licet manumittere, si testamento acceperint libertatem, non testamenti facti, sed competentis libertatis tempus inspiciendum est.
특정 기간 내에는 해방이 허용되지 않는 자들에 있어서, 만약 그들이 유언에 의해 자유를 받았다면, 유언이 작성된 시점이 아니라 자유가 효력을 발생하는 시점을 고려해야 한다.