[PAULUS libro primo quaestionum. ] §4.4.32.prMinor uiginti quinque annis adito praeside ex aspectu corporis falso probauit perfectam aetatem: curatores cum intellexissent esse minorem perseuerauerunt in administratione: medio tempore post probatam aetatem ante impletum uicensimum quintum annum solutae sunt adulescenti pecuniae debitae easque male consumpsit.
[パウルス『疑義集』第1巻] 25歳未満の未成年者が、総督に訴え出て、体つきに基づいて、自身が成人年齢に達していると誤って証明した。 財産管理人たちは、彼が未成年であることを知っていながら管理を続けた。 成人年齢の証明がなされた後、25歳を満了するまでの間の期間に、青年に支払われるべき金銭が支払われ、彼はそれを浪費してしまった。
quaero cuius sit periculum: et quid si curatores quoque in eodem errore perseuerassent, ut putarent maiorem esse et abstinuissent se ab administratione, curationem etiam restituissent, an periculum temporis, quod post probatam aetatem cessit, ad eos pertineat? respondi: hi, qui debita exsoluerunt, liberati iure ipso non debent iterum conueniri.
私は、危険は誰が負うべきかを問う。 また、もし財産管理人たちも同じ錯誤にとどまっていて、彼が成人であると考え、管理から手を引き、財産管理の引き渡しまで行っていた場合、成人年齢の証明の後に経過した期間の危険は彼らに帰属するのだろうか。 私は答申した。 債務を支払った者たちは、当然に免責されているため、再び訴えられるべきではない。
plane curatores, qui scientes eum minorem esse perseuerauerunt in eodem officio, non debuerunt eum pati accipere pecunias debitas et debebunt hoc nomine conueniri.
明らかに、彼が未成年であることを知りながら同じ任務にとどまっていた財産管理人たちは、彼が支払われるべき金銭を受け取るのを許すべきではなく、この名目で訴えられるべきである。
quod si et ipsi decreto praesidis crediderunt et administrare cessauerunt uel etiam rationem reddiderunt, similes sunt ceteris debitoribus, ideoque non conueniuntur.
しかし、もし彼ら自身も総督の決定を信じて管理を中止したか、あるいは決算まで行っていたならば、彼らは他の債務者たちと同様であり、したがって訴えられない。