[IDEM libro quadragensimo secundo ad Sabinum. ] §39.5.6.prQui saxum mihi eximere de suo permisit donationis causa, statim cum lapis exemptus est meus fit, neque prohibendo me euehere efficit, ut meus esse desinat, quia quodammodo traditione meus factus est: plane si mercennarius meus exemit, mihi exemit.
[同著者の『サビヌス注解』第四十二巻] 贈与の目的で自己の土地から石を私に切り出させることを許した者[がある場合]、石が切り出されるやいなや[その石は]私のものになり、私がそれを運び出すことを禁止することによって、[その者が]私の所有権を消滅させる(私のものあることをやめさせる)ことはできない。 なぜなら、ある意味で引渡しによって私のものになったからである。 明らかに、もし私の雇い人が切り出したなら、私のために切り出したのである。
sed si is qui a me emerat, siue mercede conduxerat, ut paterer eum sibi iure eximere, si antequam eximat, me paenituerit, meus lapis durat, si postea, ipsius factum auocare non possum: quasi traditio enim facta uidetur, cum eximitur domini uoluntate.
しかし、私が彼に自分自身のために正当に切り出すことを容認するように、私から購入したか、あるいは賃借した者について言えば、彼が切り出す前に私が翻意した(気が変わった)ならば、石は私のままであるが、その後(切り出した後)であれば、彼のものとなった[石]を私は回収することができない。 というのも、所有者の意思によって切り出されるときには、疑似的な引渡しがなされたとみなされるからである。
quod in saxo est, idem erit etiam, si in arbore caesa uel dempta acciderit.
石について言えることは、伐採された、あるいは引き抜かれた樹木において生じた場合にも、同様に適用される。