[IDEM libro quarto senatus consultorum.
[同じ著者『元老院決議集』第4巻において。
] §38.4.13.prTestamento potest quis et seruum manumittere et eundem ut libertum adsignare.
] 遺言によって、人は奴隷を解放することも、またその同じ者を解放奴隷として割り当てることもできる。
§38.4.13.1De liberis, qui sunt in potestate, senatus locutus est: ergo de postumis nihil hoc senatus consulto prouisum est: magis tamen puto etiam postumos contineri.
元老院は、権力下にある子供たちについて語った。 したがって、死後出生子については、この元老院決議において何も規定されていない。 しかしながら、私は死後出生子もまた含まれると考えるのがより妥当であると思う。
§38.4.13.2Quod inquit senatus 'si ex liberis quis in ciuitate esse desisset', eum significat, qui in perpetuum in ciuitate esse desierit, non etiam si quis ab hostibus captus reuerti possit.
元老院が「もし子供たちのうちの誰かが市民であることをやめたならば」と言うとき、それは永久に市民であることをやめた者を意味しており、敵に捕らえられて(後に)帰還しうる者をも意味するわけではない。
§38.4.13.3Ex die quoque certa adsignari potest, sed usque in diem certum uix potest: nam ipse senatus huic negotio finem praeposuit.
また確定期日から割り当てることもできるが、確定期日まで割り当てることはほとんどできない。 なぜなら、元老院自体がこの法的行為に制限を設けているからである。