[ULPIANUS libro quadragensimo primo ad edictum. ] §37.10.1.prSi cui controuersia fiet, an inter liberos sit, et impubes sit, causa cognita perinde possessio datur ac si nulla de ea re controuersia esset et iudicium in tempus pubertatis causa cognita differtur.
[ULPIANUS libro quadragensimo primo ad edictum.]\n\nもしある者に対して、彼が子孫(liberi)の間にあるか否かという争いが生じ、かつ彼が思春期未満(impubes)であるならば、事由の審理(causa cognita)を経た上で、そのことについて何の争いもないかのように遺産占有(possessio)が与えられ、そして事由の審理を経た上で、訴訟は思春期に達する時期まで延期される。
§37.10.1.1Eum qui controuersiam facit, si pro pupillo satis ei non detur, simul in possessionem eorum bonorum esse praetor iubet.
\n\n法務官は、争いを提起する者に対し、もし被後見人(pupillus)の側から彼に対して保証(satis)が与えられないならば、同時にそれらの財産の占有(possessionem)に加わることを命じる。
§37.10.1.2Non tantum masculi, sed et feminae ex uirili sexu descendentes Carboniani commodum habebunt.
\n\n男性だけでなく、男性系統から下降する女性もまた、カルボ告示の利益(Carboniani commodum)を受けるであろう。
§37.10.1.3Et generaliter dicimus his demum Carbonianum competere, quibus contra tabulas bonorum possessio competit, his uero non competere, qui repelluntur a contra tabulas bonorum possessione.
\n\nそして一般的に、我々は、カルボ告示は、遺言書に反する遺産占有(contra tabulas bonorum possessio)が認められる者に対してのみ認められ、遺言書に反する遺産占有から排除される者に対しては認められない、と言う。
§37.10.1.4Si quis non ab aliquo hanc controuersiam patiatur, quod inter liberos non sit, sed ab ipso patre, ut puta nepos, qui se retentum in potestate aui dicit, ab emancipato patre, cui iungi desiderat, an differri debeat? et magis est, ut differatur: parui enim refert, quis ei controuersiam faciat, cum et si testator eum negauerit ex liberis, non tamen exheredem scripserit, Carboniano possit esse locus.
\n\nもしある者が、自分が子孫の中にいないというこの争いを、誰か他の者からではなく、父自身から受ける場合――例えば、祖父の支配権内に留め置かれていると主張する孫が、自分が結びつくことを望む、解放された父から争いを受ける場合――(訴訟は)延期されるべきであろうか。 むしろ延期されるべきである。 というのも、誰が彼に対して争いを提起するかはほとんど重要ではないからであり、遺言者が彼を子孫であることを否定したとしても、相続人から除外(exheredem)しなかったならば、カルボ告示の適用余地があり得るからである。
§37.10.1.5Sed et si quis non tantum ex liberis negetur esse, uerum seruus etiam esse dicatur forte ex ancilla editus, Iulianus scripsit adhuc Carboniano locum esse: quod et diuus Pius rescripsit: nam uel magis consulendum est his quibus maius periculum intenditur.
\n\nしかしまた、ある者が単に子孫の中にいないと否定されるだけでなく、例えば女奴隷から生まれたために奴隷であるとさえ言われる場合でも、ユリアーヌスはなおカルボ告示の適用余地があると書いた。 このことは神君ピウスも勅答した。 なぜなら、より大きな危険を突きつけられている者たちに対しては、いっそう配慮がなされるべきだからである。
nam si aliter obseruetur, inuenta erit ratio, quemadmodum audacissimus quisque maiore iniuria inpuberem adficiat, quod et plura et grauiora de eo mentiatur.
というのも、もしこれと異なって遵守されるならば、極めて不敵な者が、より多くの、またより重大な嘘をその思春期未満の者についてつくことによって、どのように彼にいっそう大きな不利益を与えるかという方法が見出されてしまうことになるからである。
§37.10.1.6Sed et si ipse defunctus seruus esse dicatur, idem erit dicendum.
\n\nしかし、もし被相続人自身が奴隷であると言われる場合でも、同じことが言われるべきである。
§37.10.1.7Sed et si fiscus facit impuberi controuersiam, Carbonianum edictum potest locum habere.
\n\nしかしまた、もし国庫が思春期未満の者に争いを提起する場合でも、カルボ告示は適用され得る。
§37.10.1.8Pomponius libro septuagensimo nono ad edictum scripsit, cum filius heres uel exheres scriptus est, Carbonianum edictum cessare, quamuis filius esse negetur, quia uel quasi scriptus habet bonorum possessionem, etiamsi filius non est, uel repellitur quasi exheredatus, etsi filius esse uideatur: nisi forte postumus, inquit, est heres institutus et natus negetur esse filius, sed subicctus esse dicetur, quo casu eius partis tantum danda est ei bonorum possessio, ex qua institutus est.
\n\nポンポニウスは『告示注解』第79巻において次のように書いている。 息子が相続人として指定されているか、あるいは相続人から除外されていると書かれている場合には、彼が息子であることが否定されていても、カルボ告示は適用されない。 なぜなら、彼はたとえ息子でなくても、指定された者として遺産占有を得るか、あるいは、たとえ息子であると見なされても、相続人から除外された者として排除されるからである。 ただし、おそらく、死後子が相続人に指定され、その生まれた子が息子であることが否定され、むしろすり替えられた子(subiectus)であると言われる場合は例外である、と彼は言う。 この場合、彼が相続人に指定されたその相続分の範囲でのみ、彼に遺産占有が与えられるべきである。
§37.10.1.9Idem ait, cum quidam exheredem scripsisset filium, quod diceret cum ex adulterio conceptum, quia fieret ei haec controuersia, an inter liberos sit, ex hac parte edicti ei bonorum possessionem competere, cum, si sine elogio exheres scriptus esset, non haberet bonorum possessionem.
\n\n同人は言う。 ある者が、息子を相続人から除外すると書いたが、それは彼を不義密通によって懐胎されたと言っていたためである場合、彼に対して彼が子孫の間にあるか否かというこの争いが生じることになるため、告示のこの部分に基づき、彼に遺産占有が認められる。 もし理由(elogium)なしに相続人から除外されていると書かれていたならば、彼は遺産占有を得ないであろうが。
idemque et si ita sit scriptum: 'quisquis est, qui filium meum se esse dicit, exheres esto', quia non est filius exheredatus.
また、もし「私の息子であると主張する者は誰であれ、相続人から除外されよ」と書かれている場合も同様である。 なぜなら、息子が名指しで相続人から除外されたわけではないからである。
§37.10.1.10Si quis filium suum heredem instituerit ex minima parte sic 'ille qui ex illa natus est heres esto', non quasi filium suum, deinde hic contendat patrem intestatum decessisse seque ei suum heredem esse, interest, coheredes eius utrum negent eum filium an uero contendunt testamentum ualere.
\n\nもしある者が自分の息子を極めて小さな相続分について、「あの女から生まれたあの者が相続人たれ」というように、自分の息子としてではなく相続人に指定し、その後、この息子が、父は無遺言で死亡し、自分が父の自己相続人(suus heres)であると主張する場合、共同相続人たちが彼を息子であることを否定するのか、それとも遺言が有効であると主張するのかが重要である。
si testamentum ualere contendunt, controuersia non est differenda et Carbonianum cessat: quod si filium eum negant et ad ipsos potius quasi ad consanguineos hereditatem pertinere dicunt, data bonorum possessione impuberi controuersia in tempus pubertatis differtur.
もし彼らが遺言が有効であると主張するならば、争いは延期されるべきではなく、カルボ告示は適用されない。 しかし、もし他們が彼を息子であることを否定し、むしろ自分たちに同血族(consanguinei)として相続財産が属すると言うならば、その思春期未満の者に遺産占有を与えた上で、争いは思春期に達する時期まで延期される。
§37.10.1.11Si mater subiecti partus arguatur, an differenda sit quaestio propter statum pueri, quaeritur.
\n\nもし母親がすり替えられた子(subiectus partus)を出産したと告発された場合、子供の身分(status)のために審理(quaestio)を延期すべきか否かが問われる。
et si quidem pupilli status in dubium deuocatur, differri quaestio in tempus pubertatis debet, cum metus potest esse, ne minus idonee defendatur: cum uero mater rea postulatur utique integra fide, et maiore constantia causam defensura recenti tempore, dubium non est cognitionem fieri oportere, et post euentum cognitionis, si suppositum apparuerit, actiones hereditariae puero denegandae sunt omniaque perinde habenda, atque si heres scriptus non fuisset.
そして、もし被後見人の身分が疑わしいものとされるならば、彼が十分に自己を防御できないのではないかという懸念があり得るため、審理は思春期に達する時期まで延期されるべきである。 しかし、母親が被告として訴えられる場合は、全く誠実に、かつより大きな毅然さをもって、早い時期に事件を防御するであろうから、審理(cognitio)が行われるべきであることに疑いはない。 そして、審理の結果、もしすり替えられたものであることが判明したならば、子供には相続に関する訴権が拒絶されるべきであり、すべては、彼が相続人に指定されていなかったのと同様に扱われるべきである。