[IDEM libro trigensimo sexto digestorum. ] §36.2.17.prCum legato seruo aliquid legatur, dies eius legati quod seruo datur non mortis tempore, sed aditae hereditatis cedit: et ideo impedimento non est regula iuris, quo minus manumisso legatum debeatur, quia etsi confestim pater familias moreretur, non in eiusdem personam et emolumentum legati et obligatio iuris concurreret.
[同著者、同『学説彙纂』第36巻] 遺贈された奴隷に対して何かが遺贈されるとき、その奴隷に与えられる遺贈の権利は、死亡の時ではなく、相続が承認された時に発生する。 そしてそれゆえに、解放された者に遺贈が債務として帰属することを妨げる法規則の障害は存在しない。 なぜなら、仮に家父長が直ちに死亡したとしても、同一人物の内に、遺贈の利益と法的な義務とが合致することにはならないからである。
perinde igitur est hoc, de quo quaeritur, ac si filio herede instituto patri legatum esset: quod consistere intellegitur eo, quod, quamuis statim pater familias moriatur, potest emancipatus adire hereditatem, ut patri legatum debeat
したがって、ここで問われているこの件は、子が相続人に指定され、父に遺贈がなされた場合と全く同様である。 これは、仮に家父長が直ちに死亡したとしても、子が解放されることで相続を承認し、父に対して遺贈の債務を負うことが可能であるという理由によって、有効に成立すると理解されている。