[POMPONIUS libro secundo fideicommissorum. ] §36.1.72.prSi heres institutus Titio rogatus fuerit restituere hereditatem et rursus Titius heredi post tempus, sufficiunt directae actiones heredi.
[ポンポニウス著『信託遺贈に関する書』第2巻] もし指定相続人がティティウスに遺産を返還するよう求められ、さらに一定期間の後にティティウスが(その遺産を)相続人に返還するよう求められたならば、相続人には直接の訴権で十分である。
§36.1.72.1Si heres antequam fideicommissam hereditatem restitueret, alienauerit quid ex hereditate aut seruum hereditarium manumiserit aut ruperit quid uel fregerit uel usserit, non competit in eum ulla ciuilis actio restituta postea hereditate ex Trebelliano senatus consulto, sed ex fideicommissi causa erit hoc quod deperierit persequendum.
もし相続人が、信託遺贈された遺産を返還する前に、遺産から何かを譲渡したか、遺産に属する奴隷を解放したか、あるいは何かを損壊、破壊、もしくは焼却したならば、その後にトレベリアヌス元老院議決に基づいて遺産が返還されたとしても、彼に対してはいかなる市民法上の訴権も成立しない。 しかし、失われたものについては、信託遺贈の訴因に基づいて追及されなければならない。
sin uero post restitutam hereditatem horum quid admiserit heres, dicendum est lege Aquilia cum eo agi posse, si seruum forte hereditarium aut uulnerauerit aut occiderit.
これに対して、もし遺産が返還された後に相続人がこれらの行為のいずれかを犯したならば、たとえば遺産に属する奴隷を傷つけ、あるいは殺害した場合には、アキリウス法に基づいて彼を告訴することができると言うべきである。
§36.1.72.2Si temporalis actio in hereditate relicta fuerit, tempus, quo heres experiri ante restitutam hereditatem potuit, imputabitur ei cui restituta fuerit.
もし遺産の中に期限付きの訴権が遺されていたならば、遺産の返還前に相続人が訴えを提起し得た期間は、遺産を返還された者に対して算入されるものとする。