[Paulus libro quarto ad Sabinum. ] §33.8.9.prId quod seruo, qui in ipsius peculio est, debetur, non deducitur ex legato peculio, quamuis conseruus eius sit.
[パウルス『サビヌス学説注釈』第4巻] 自らの特有財産の中にある奴隷に対して負われているものは、たとえその者が彼の共同奴隷であっても、遺贈された特有財産から控除されない。
§33.8.9.1Si conseruum suum uulnerauerit seruus et uiliorem fecerit, Marcellus non esse dubitandum deduci ex peculio, quod domino interesset (nam quid interest, conseruum uulneret an scindat aliquid uel frangat an subripiat? quo casu sine dubio minuitur peculium), sed non ultra simplum.
もし奴隷が自らの共同奴隷を傷つけてその価値を減少させた場合、マルケルスは、主人にとっての損失であるため、特有財産から控除されるべきであることは疑いない(なぜなら、共同奴隷を傷つけることと、何かを切り裂く、壊す、あるいは盗むこととの間に何の違いがあろうか。 その場合には疑いなく特有財産が減少するからである)、ただし一倍(実害額)を超えてはならない、とする。
§33.8.9.2Sed si se uulnerauit uel etiam occidit, nihil est deducendum hoc nomine: alioquin dicemus et si fugerit, deducendum id, quanto uilior sit factus propter fugam.
しかし、もし彼が自分自身を傷つけるか、あるいは殺したとしても、この名目で控除されるべきものは何もない。 さもなければ、もし彼が逃亡した場合にも、逃亡のために彼がどれだけ価値の下がったかが控除されるべきだ、と我々は言うことになるだろう。