[GAIUS libro quinto ad legem Iuliam et Papiam. ] §33.1.8.prIn singulos annos relictum legatum simile est usui fructui, cum morte finiatur.
[ガイウス『ユリア・パピア法注解』第五巻] 毎年支払われるように遺贈された遺言は、死によって消滅するという点において、用益権に類似している。
sane capitis deminutione non finitur, cum usus fructus finiatur: et usus fructus ita legari potest: 'Titio usum fructum fundi lego et quotiensque capite minutus erit, eundem usum fructum ei do'.
確かに、用益権が人格減等によって消滅するのに対し、この遺贈は人格減等によっては消滅しない。 そして用益権は次のように遺贈されうる。 『ティティウスに土地の用益権を遺贈し、彼が人格減等を受けるたびごとに、同一の用益権を彼に与える。
illud certe amplius est in hoc legato, quod in ingressu cuiuslibet anni si decesserit legatarius, eius anni legatum heredi suo relinquit: quod in usu fructu non ita est, cum fructuarius, etiamsi maturis fructibus, nondum tamen perceptis decesserit, heredi suo eos fructus non relinquet.
』この遺贈において、確かに次の点がより有利である。 すなわち、任意の年の開始時に受遺者が死亡した場合、その年の遺贈を自身の相続人に残すということである。 用益権においてはそうではない。 なぜなら、用益権者が、果実が成熟していても、まだ収穫されていないうちに死亡した場合には、自身の相続人にそれらの果実を残さないからである。