[UALENS libro secundo fideicommissorum.
[ウァレンス『信託遺贈論』第2巻より。
] §32.0.94.prIs, qui complures libertos relinquebat, tribus ex his fundum legauerat et petierat, ut curarent, ne de nomine suo exiret.
] 多くの解放自由人を残したある者が、彼らのうちの3人に土地を遺贈し、それが自分の名(家名)から外れないように配慮することを求めていた。
quaerebatur, ex tribus qui primus moriebatur utrum utrique uel alteri ex his, qui sibi in legato coniuncti essent, relinquere partem suam deberet, an possit uel alii conliberto suo eam relinquere.
3人のうち最初に死亡する者が、遺贈において自分と共同していた者たちの両方または一方に自身の持分を残さなければならないのか、それとも、自身の別の同僚解放自由人にそれを残すこともできるのかが問われた。
placuit, etsi uoluntatis quaestio esset, satis illum facturum, etsi alii reliquisset.
たとえそれが(遺言者の)意思の解釈の問題であるとしても、仮に(共同受遺者ではない)別の同僚解放自由人に残したとしても、その者は義務を十分に果たしたことになると判断された。
quod si nulli dedisset, occupantis an omnium conlibertorum et num eorum tantum, quibus pariter legatum esset, petitio fideicommissi esset, dubitabatur.
しかし、もし彼が誰にも(持分を)与えなかった場合、信託遺贈の請求権が、先占した者に帰属するのか、すべての同僚解放自由人に帰属するのか、それとも、同様に遺贈を受けたあの者たち(共同受遺者)だけに帰属するのかが疑われた。
et Iulianus recte omnibus debere putauit.
そしてユリアヌスは、すべての人(すべての同僚解放自由人)に義務づけられている(引き渡されるべきである)と考えるのが正しいとした。