[GAIUS libro duodecimo ad legem Iuliam et Papiam.
[ガイウスの、ユリウス・パピウス法注解第12巻より。
] §31.0.55.prSi Titio et mihi eadem res legata fuerit et is die cedente legati decesserit me herede relicto et uel ex mea propria causa uel ex hereditaria legatum repudiauero, magis placere uideo partem defecisse.
] もしティティウスと私に同じ物が遺贈され、彼が遺贈の権利発生日に、私を相続人に残して死去し、そして私が自分自身の名義からであれ相続による名義からであれ遺贈を放棄したならば、その持分は消滅したとみなすのが、より承認されていると私は考える。
§31.0.55.1Si eo herede instituto, qui uel nihil uel non totum capere potest, seruo hereditario legatum fuerit, tractantibus nobis de capacitate uidendum est, utrum heredis an defuncti persona an neutrius spectari debeat.
もし、全く受け取ることができないか、あるいは全部を受け取ることができない者が相続人に指定されている状況で、遺産に属する奴隷に遺贈がなされた場合、我々が取得能力について論ずるにあたって、相続人の人格、被相続人の人格、あるいはそのどちらでもない人格のいずれが考慮されるべきかを見極めなければならない。
et post multas uarietates placet, ut, quia nullus est dominus, in cuius persona de capacitate quaeri possit, sine ullo impedimento adquiratur legatum hereditati atque ob id omnimodo ad eum pertineat, quicumque postea heres exstiterit, secundum quod accipere potest: reliqua autem pars ad eos, qui iure uocantur, uenit.
そして、多くの議論を経た結果、取得能力を問題としうる主人が誰も存在しないために、遺贈は何の障害もなく遺産のために取得され、それゆえ、後に相続人となる者なら誰にでも、その者が取得できる範囲に応じて、いかなる場合にも帰属する、ということで合意されている。 しかし、残りの部分は、法によって呼び戻される者たちに帰属する。