[ULPIANUS libro trigesimo tertio ad Sabinum. ] §30.1.57.prSi res obligata per fideicommissum fuerit relicta, si quidem scit eam testator obligatam, ab herede luenda est, nisi si animo alio fuerit: si nesciat, a fideicommissario (nisi si uel hanc uel aliam rem relicturus fuisset, si scisset obligatam), uel potest aliquid esse superfluum exsoluto aere alieno.
[ウルピアヌス『サビヌス註釈』第33巻]\n もし担保に供されている物が信託遺贈によって遺された場合、もし遺言者がその物が担保に入っていることを知っていたなら、それは相続人によって請け戻されなければならない。 ただし、遺言者がそれとは異なる意図を抱いていた場合はこの限りではない。 もし遺言者がそれを知らなかったなら、(それは)信託受取人によって(請け戻されなければならない)。 ただし、もし彼が(担保に入っていることを)知っていたならば、この物または別の物を遺したであろうと思われる場合を除く。 あるいは、債務が弁済された後に、何らかの残余が存在することもあり得る。
quod si testator eo animo fuit, ut, quamquam liberandorum praediorum onus ad heredes suos pertinere noluerit, non tamen aperte utique de his liberandis senserit, poterit fideicommissarius per doli exceptionem a creditoribus, qui hypothecaria secum agerent, consequi, ut actiones sibi exhiberentur: quod quamquam suo tempore non fecerit, tamen per iurisdictionem praesidis prouinciae id ei praestabitur.
しかし、もし遺言者が次のような意図を抱いていたなら、すなわち、土地を解放する負担が自分の相続人らに及ぶことは望まなかったものの、さりとてそれらの解放について明示的に否定していたわけでもないという場合、信託受取人は、自分に対して抵当権の訴えを提起する債権者たちから、悪意の抗弁を通じて、彼らの訴権が自分に譲渡されることを勝ち取ることができる。 このことを、彼がしかるべき時期に行わなかったとしても、属州総督の裁判管轄権を通じて、そのことは彼に保障される。