[ULPIANUS libro trigesimo tertio ad Sabinum. ] §30.1.57.prSi res obligata per fideicommissum fuerit relicta, si quidem scit eam testator obligatam, ab herede luenda est, nisi si animo alio fuerit: si nesciat, a fideicommissario (nisi si uel hanc uel aliam rem relicturus fuisset, si scisset obligatam), uel potest aliquid esse superfluum exsoluto aere alieno.
[울피아누스, 『사비누스 주해』 제33권]\n 만약 담보로 제공된 물건이 신탁유증으로 남겨졌을 때, 유언자가 그 물건이 담보로 제공되어 있다는 사실을 알고 있었다면, 그것은 상속인에 의해 환수되어야 한다. 다만 유언자가 이와 다른 의도를 가지고 있었던 경우는 예외로 한다. 만약 유언자가 그 사실을 몰랐다면, 그것은 신탁수증자에 의해 환수되어야 한다(만약 유언자가 담보 제공 사실을 알았더라도 이 물건 또는 다른 물건을 남겼을 것인 경우는 예외로 한다). 혹은 채무가 변제된 후에 어떤 잔여액이 존재할 수도 있다.
quod si testator eo animo fuit, ut, quamquam liberandorum praediorum onus ad heredes suos pertinere noluerit, non tamen aperte utique de his liberandis senserit, poterit fideicommissarius per doli exceptionem a creditoribus, qui hypothecaria secum agerent, consequi, ut actiones sibi exhiberentur: quod quamquam suo tempore non fecerit, tamen per iurisdictionem praesidis prouinciae id ei praestabitur.
그러나 유언자가 다음과 같은 의도를 가졌다면, 즉 토지들을 해방할 부담이 자신의 상속인들에게 귀속되는 것을 원치 않았으나, 그렇다고 이들의 해방에 대해 명백히 부정적인 뜻을 가졌던 것도 아니라면, 신탁수증자는 자신을 상대로 저당권 소송을 제기하는 채권자들로부터 악의의 항변을 통해 그 소송 청구권들이 자신에게 양도되도록 할 수 있을 것이다. 비록 그가 이를 적절한 시기에 하지 않았다 하더라도, 속주 총독의 재판관할권을 통해 그것이 그에게 보장될 것이다.