[MARCELLUS libro singulari responsorum. ]
[マルケルス著『答申集』単巻] ルキウス・ティティウスは、二人の息子を相続人として残した際、遺言で次のように規定した。
§30.1.123.prLucius Titius cum duos filios heredes relinqueret, testamento ita cauit: 'quisquis mihi liberorum meorum heres erit, eius fidei committo, ut si quis ex is sine liberis decedat, hereditatis meae bessem cum morietur fratribus suis restituat': frater decedens fratrem suum ex dodrante fecit heredem: quaero, an fideicommisso satisfecerit.
「私の子供たちのうち私の相続人となる者は誰であれ、その者の信託に委ねる。 すなわち、もし彼らのうち誰かが子供なくして死亡するならば、その者が死亡する際に、私の遺産の12分の8をその兄弟たちに返還するように。 」(一方の)兄弟が死亡する際、自分の兄弟を12分の9の割合で相続人に指定した。 私は、彼が遺産信託を満たしたことになるかどうかを尋ねる。
Marcellus respondit id, quod ex testamento Lucii Titii fratri testator debuisset, pro ea parte, qua alius heres exstitisset, peti posse, nisi diuersum sensisse eum probaretur: nam paruum inter hanc speciem interest et cum alias creditor debitori suo exstitit heres.
マルケルスは回答した。 ルキウス・ティティウスの遺言によって遺言者がその兄弟に対して負っていたはずのものを、別の者が相続人となった部分の割合に応じて請求できる、ただし、その遺言者が異なる意図を抱いていたことが証明されない限りは、と。 なぜなら、この事例と、別の機会に債権者がその債務者の相続人となった場合との間には、ほとんど違いがないからである。
sed plane audiendus erit coheres, si probare possit ea mente testatorem heredem instituisse fratrem suum, ut contentus institutione fideicommisso abstinere deberet.
しかし、もし共同相続人が、遺言者がその兄弟を相続人に指定したのは、その指定に満足して遺産信託を控えるべきであるという意図からであったと証明できるならば、その共同相続人の主張は明らかに聴取されるべきである。
§30.1.123.1In testamento ita scriptum est: 'Gaio Seio illud et illud heres meus dato.
遺言に次のように書かれていた。 「私の相続人は、ガイウス・セイウスにこれこれのものを与えよ。
et te rogo, Sei, fideique tuae mando, uti ea omnia quae supra scripta sunt reddas sine ulla mora ei redderes ipse'.
またセイウスよ、私はあなたに求め、あなたの信託に委ねる、上に書かれたそれらすべてのものを遅滞なく彼に返還し、あなた自身が引き渡すように。
quaero, an tacitum fideicommissum sit, cum personam testator, cui restitui uellet, testamento non significauerit.
」私は、遺言者が返還を望んだ相手の人物を遺言の中で表示しなかったため、これが黙示の遺産信託にあたるかどうかを尋ねる。
Marcellus respondit: si in fraudem legum tacitam fidem Seius accommodasset, nihil ei prodesse potest, si his uerbis pater familias cum eo locutus esset: non enim ideo circumuenisse minus leges existimandus est, cum perinde incertum sit cui prospectum uoluerit.
マルケルスは回答した。 もしセイウスが法の潜脱のために黙示の信託を引き受けていたならば、家父が彼に対してこのような言葉で語りかけていたとしても、彼には何の利益にもなり得ない。 なぜなら、彼が誰に利益を与えることを望んでいたかが同様に不明である以上、そのことによって、彼が法を潜脱したとみなされる度合いが減るわけではないからである。