[MARCELLUS libro singulari responsorum. ] §30.1.123.prLucius Titius cum duos filios heredes relinqueret, testamento ita cauit: 'quisquis mihi liberorum meorum heres erit, eius fidei committo, ut si quis ex is sine liberis decedat, hereditatis meae bessem cum morietur fratribus suis restituat': frater decedens fratrem suum ex dodrante fecit heredem: quaero, an fideicommisso satisfecerit.
[마르켈루스, 답신집 단권] 루키우스 티티우스는 두 아들을 상속인으로 남기면서, 유언장으로 다음과 같이 규정했다. “내 자녀들 중 누가 나의 상속인이 되든, 그의 신탁에 맡긴다. 즉, 만일 그들 중 누군가가 자녀 없이 사망한다면, 그가 사망할 때 나의 상속재산 중 12분의 8을 그의 형제들에게 반환하도록 하라.” 사망하는 형제는 자신의 형제를 12분의 9의 상속인으로 지정했다. 나는 그가 유산신탁을 이행한 셈이 되는지 묻는다.
Marcellus respondit id, quod ex testamento Lucii Titii fratri testator debuisset, pro ea parte, qua alius heres exstitisset, peti posse, nisi diuersum sensisse eum probaretur: nam paruum inter hanc speciem interest et cum alias creditor debitori suo exstitit heres.
마르켈루스는 답변했다. 루키우스 티티우스의 유언에 따라 유언자가 그 형제에 대해 지고 있었어야 할 의무는, 다른 사람이 공동상속인이 된 부분의 비율에 따라 청구될 수 있다. 다만 그 유언자가 다른 의도를 가지고 있었음이 증명되지 않는 한 그러하다. 왜냐하면 이 사안과, 다른 경우에 채권자가 자신의 채무자의 상속인이 된 경우 사이에는 거의 차이가 없기 때문이다.
sed plane audiendus erit coheres, si probare possit ea mente testatorem heredem instituisse fratrem suum, ut contentus institutione fideicommisso abstinere deberet.
그러나 만일 공동상속인이, 유언자가 그 형제를 상속인으로 지정한 것은 그 지정에 만족하여 유산신탁을 단념해야 한다는 의도에서였다는 점을 증명할 수 있다면, 분명히 그 공동상속인의 주장은 경청되어야 할 것이다.
§30.1.123.1In testamento ita scriptum est: 'Gaio Seio illud et illud heres meus dato.
유언장에 다음과 같이 기록되어 있었다. “나의 상속인은 가이우스 세이우스에게 이것과 저것을 지급하라.
et te rogo, Sei, fideique tuae mando, uti ea omnia quae supra scripta sunt reddas sine ulla mora ei redderes ipse'. quaero, an tacitum fideicommissum sit, cum personam testator, cui restitui uellet, testamento non significauerit.
그리고 세이우스여, 내가 그대에게 요청하고 그대의 신탁에 맡기노니, 위에 기록된 그 모든 것을 지체 없이 그에게 반환하고 그대 자신이 직접 넘겨주도록 하라.” 나는 유언자가 반환되기를 원했던 대상 인물을 유언장에 표시하지 않았으므로, 이것이 묵시적 유산신탁에 해당하는지 묻는다.
Marcellus respondit: si in fraudem legum tacitam fidem Seius accommodasset, nihil ei prodesse potest, si his uerbis pater familias cum eo locutus esset: non enim ideo circumuenisse minus leges existimandus est, cum perinde incertum sit cui prospectum uoluerit.
마르켈루스는 답변했다. 만일 세이우스가 법의 잠탈을 위해 묵시적 신탁을 수락했다면, 가주가 그에게 이러한 언사로 말했더라도 그에게 아무런 도움이 될 수 없다. 왜냐하면 그로 인해 그가 법을 덜 잠탈한 것으로 간주되어서는 안 되기 때문인데, 그가 누구의 이익을 도모하고자 했는지가 마찬가지로 불분명하기 때문이다.