[MARCELLUS libro quarto decimo digestorum. ] §29.7.19.prIs qui unum filium habebat, cum codicillos ad eum scripsisset, decessit intestatus herede eo et quem postea procreauit.
[マルケッルス、『学説彙纂』第14巻] 一人の息子を持っていたある者が、その息子宛てに遺言補書を書いていたが、その息子と、その後にもうけた子とを相続人として、無遺言のまま死亡した。
adgnatione sui heredis nemo dixerit codicillos euanuisse: igitur si nihil tum de postumis sperauit, et codicilli non euanescent et quae relicta sunt, pro parte dimidia filius, ad quem codicillus factus est, soluere compellitur, non etiam postumus.
自権相続人の出生によって遺言補書が無効になったとは、誰も言わないであろう。 したがって、もし彼がその当時、死後出生児について何も予期していなかったとしても、遺言補書は無効にはならず、また遺贈されたものについて、遺言補書が宛てられた息子が半分の割合について支払う義務を負い、死後出生児は義務を負わない。
sed et si codicillos reliquisset duobus superstitibus filiis decedens, cum putaret alterum ex his prius decessisse, simili modo dici potest omnia perinde debere filium, ad quem scripti sunt codicilli, atque si solus heres exstitisset patri.
しかし、生存する二人の息子を残して死亡する際に、彼らのうち一人が先に死亡したと思い込んで遺言補書を残していた場合でも、同様に、遺言補書が宛てられた息子は、あたかも父親にとって自分が唯一の相続人となったかのように、すべての給付義務を負う、と言うことができるようにも思われる。
immo dumtaxat partem debet: eorum tamen, quae pro parte praestari non possunt, nihil eorum praestandum, quoniam illi non fuerit filio ablaturus, nisi solum putaret successorem sibi futurum.
いやむしろ、彼は(自己の)相続分に限定して義務を负うのである。 ただし、分割して給付することができないものについては、その何ものも給付されるべきではない。 なぜなら、その息子だけが自分にとって唯一の相続人になるであろうと考えていなければ、彼はその息子からそれらを奪うつもりはなかったはずだからである。