[IDEM libro sexto ad Sabinum. ]
[同著者『サビヌス註釈』第6巻] 他人の権力下にある者は、その意に反して、自分がその権力下にある者を相続に対して義務づけることはできない。
§29.2.6.prQui in aliena est potestate, non potest inuitum hereditati obligare eum in cuius est potestate, ne aeri alieno pater obligaretur.
それは、父親が他人の債務に対して義務づけられないようにするためである。
§29.2.6.1Sed in bonorum possessione placuit ratam haberi posse eam, quam citra uoluntatem adgnouit is qui potestati subiectus est.
しかし遺産占有においては、権力に服している者が(権力者の)意思なしに承認したそれを、追認しうることが認められている。
§29.2.6.2Sed et si legitima hereditas filio delata sit ex senatus consulto Orfitiano matris, idem erit probandum.
しかしまた、オルフィティウス元老院議決に基づき母親の適法な相続財産が息子に委ねられた場合にも、同じことが承認されるべきである。
§29.2.6.3Sed et si non adierit filius, diu tamen possedit pater hereditatem, credendus est admississe hereditatem, ut diuus Pius et imperator noster rescripserunt.
しかしまた、たとえ息子が承認しなかったとしても、父親が長きにわたり相続財産を占有していたならば、神君ピウスおよび我が皇帝が勅答されたように、彼が相続を承認したものと信じられるべきである。
§29.2.6.4Si is, qui putabat se filium familias, patris iussu adierit, eum neque sibi neque ei qui iussit quaesisse hereditatem constat: quamquam is, quem pater iussit adire et decessit, si adierit iam mortuo patre, obliget se hereditati, ut Iulianus libro trigesimo primo digestorum scripsit: nam eum, qui dubitat, utrum filius familias an pater familias morte patris factus sit, posse adire hereditatem magis admittit.
もし、自らを家子であると考えていた者が、父親の命令によって承認したとしても、その者は自分自身のためにも、命令した者のためにも相続財産を取得しなかったということは確立している。 もっとも、父親が承認するよう命じたのちに死亡し、すでに父親が死亡したのちにその者が承認した場合には、ユリアヌスが『学説彙纂』第31巻に書いているように、自己を相続に対して義務づける。 というのも、父親の死によって自分が家子なのか家父になったのかを疑っている者について、相続を承認することができるということがより受け入れられているからである。
§29.2.6.5Interdum filii familias et sine aditione adquirent hereditatem his in quorum sunt potestate, ut puta si nepos ex filio exheredato heres sit institutus: patrem enim suum sine aditione faciet heredem et quidem necessarium.
時には、家子たちが承認なしでも、自らがその権力下にある者たちのために相続財産を取得することがある。 例えば、廃嫡された息子から生まれた孫が相続人に指定された場合である。 なぜなら、その者は承認なしに自身の父親を相続人とし、しかも必要相続人とするからである。
§29.2.6.6Sed si quis heres institutus adoptetur a filio exheredato, necessarium eum non facit, sed iuberi debet, ut adeat, quoniam mortis tempore in potestate non fuerit: nam per eum quis existere necessarius non potest, qui ipse non esset exstaturus.
しかし、もし相続人に指定された者が、廃嫡された息子によって養子とされるならば、その者を必要相続人とはせず、承認するように命じられなければならない。 なぜなら、(被相続人の)死亡の時点において(その養父の)権力下にはいなかったからである。 というのも、自身が必要相続人として現れるはずのない者を通じて、誰かが必要相続人として現れることはできないからである。
§29.2.6.7Celsus libro quinto decimo digestorum scripsit eum, qui metu uerborum uel aliquo timore coactus fallens adierit hereditatem, siue liber sit, heredem non fieri placet, siue seruus sit, dominum heredem non facere.
ケルススは『学説彙纂』第15巻において、言葉による脅迫や何らかの恐怖によって強制され、偽って相続を承認した者は、自由人であれば相続人とはならず、奴隷であれば主主人を相続人としない、というのが認められていると書いている。