[ULPIANUS libro octauo ad Sabinum. ] §29.2.34.prSed et si de sua condicione quis dubitet, an filius familias sit, posse eum adquirere hereditatem iam dictum est.
[ウルピアーヌス、サビヌス註釈第8巻] しかしまた、誰かが自分の身分について、家子であるかどうかを疑うとしても、彼が相続財産を取得しうることは、すでに述べられた。
cur autem, si suam ignoret condicionem, adire potest, si testatoris, non potest? illa ratio est, quod qui condicionem testatoris ignorat, an ualeat testamentum dubitat, qui de sua, de testamento certus est.
しかし、もし自分の身分を知らないならば、相続を承認できるのに、もし遺言者の身分[を知らない]ならば、なぜ承認できないのか。 その理由は、遺言者の身分を知らない者は、遺言が有効であるかどうかを疑うのに対して、自分の身分[を疑う]者は、遺言については確信しているからである。
§29.2.34.1Sed et si cum esset pure institutus, putauit sub condicione et impleta condicione, quam iniectam putauit, adiit, an possit adquirere hereditatem? consequens est dicere posse eum adire, maxime cum haec suspicio nihil ei offuerit nec periculum adtulerit.
しかしまた、無条件に相続人に指定されていたにもかかわらず、条件付きで指定されたと思い込み、自分が付加されていると思った条件が成就したとして承認した場合、彼は相続財産を取得することができるだろうか。 彼が承認できるとするのが論理的帰結であり、とりわけこの誤解が彼に何らの不利益も与えず、危険ももたらさなかった以上はそうである。
facilius quis admittet, si quis pure institutus putauit se sub condicione institutum condicionemque impletam quam in euentum putabat: nam in nullo haec suspicio offuit.
もし無条件に指定された者が、自分が条件付きで指定されたと思い込み、彼が実現したと考えていた条件が成就したとしたならば、人々はより容易に[その承認を]認めるであろう。 なぜなら、いかなる点においても、この誤解は不利益をもたらさなかったからである。