[ULPIANUS libro octauo ad Sabinum. ] §29.2.34.prSed et si de sua condicione quis dubitet, an filius familias sit, posse eum adquirere hereditatem iam dictum est.
[울피아누스, 사비누스 주석 제8권] 그러나 또한 누군가 자신의 신분에 대해, 즉 가자(家子)인지 여부를 의심하더라도 그가 상속재산을 취득할 수 있다는 것은 이미 언급되었다.
cur autem, si suam ignoret condicionem, adire potest, si testatoris, non potest? illa ratio est, quod qui condicionem testatoris ignorat, an ualeat testamentum dubitat, qui de sua, de testamento certus est.
그런데 왜 자신의 신분을 모르는 경우에는 상속을 승인할 수 있는 반면, 유언자의 신분을 [모르는] 경우에는 승인할 수 없는가? 그 이유는 유언자의 신분을 모르는 자는 유언이 유효한지 여부를 의심하지만, 자신의 신분에 대해 [의심하는] 자는 유언에 대해서는 확신하고 있기 때문이다.
§29.2.34.1Sed et si cum esset pure institutus, putauit sub condicione et impleta condicione, quam iniectam putauit, adiit, an possit adquirere hereditatem? consequens est dicere posse eum adire, maxime cum haec suspicio nihil ei offuerit nec periculum adtulerit.
그러나 또한 무조건으로 상속인으로 지정되었음에도 불구하고 조건부로 지정되었다고 생각하고, 자신이 부가되었다고 생각한 조건이 성취된 상태에서 상속을 승인한 경우, 그는 상속재산을 취득할 수 있는가? 그가 승인할 수 있다고 말하는 것이 일관된 결과이며, 특히 이러한 오해가 그에게 아무런 해를 끼치지 않았고 위험을 초래하지도 않은 이상 그러하다.
facilius quis admittet, si quis pure institutus putauit se sub condicione institutum condicionemque impletam quam in euentum putabat: nam in nullo haec suspicio offuit.
만약 무조건으로 지정된 자가 자신이 조건부로 지정되었다고 생각하고, 자신이 실현되었다고 생각한 조건이 성취되었다고 한다면, 사람들은 더 쉽게 [그 승인을] 인정할 것이다. 왜냐하면 어떤 점에서도 이러한 오해는 해가 되지 않았기 때문이다.