[IDEM libro septimo ad Sabinum. ] §29.2.17.prNec is, qui non ualere testamentum aut falsum esse putat, repudiare potest.
[同著者『サビヌス註釈』第7巻] 遺言が有効でないか、または偽造であると思っている者は、放棄をすることができない。
sed si certum sit falsum non esse, quod falsum dicitur, sicut adeundo adquirit, ita et repudiando amittit hereditatem.
しかし、偽造と言われているものが偽造ではないことが確実であるならば、承認によって取得するのと同様に、放棄することによっても相続を失う。
H §29.2.17.1eres institutus idemque legitimus si quasi institutus repudiauerit, quasi legitimus non amittit hereditatem: sed si quasi legitimus repudiauit, si quidem scit se heredem institutum, credendus est utrumque repudiasse: si ignorat, ad neutrum ei repudiatio nocebit neque ad testamentariam, quoniam hanc non repudiauit, neque ad legitimam, quoniam nondum ei fuerat delata.
指定相続人であり、かつ同時に法定相続人でもある者が、指定として放棄した場合には、法定として相続を失うことはない。 しかし、もし法定として放棄した場合には、もし自分が指定相続人であることを知っているなら、両方を放棄したとみなされるべきである。 もし知らないならば、いずれに対しても放棄は彼に不利益を及ぼさない。 遺言による相続に対しても(不利益にならない)、なぜならこれを放棄したのではないからであり、法定相続に対しても(不利益にならない)、なぜならそれはまだ彼に提供されていなかったからである。