[IDEM libro septimo ad Sabinum. ] §29.2.17.prNec is, qui non ualere testamentum aut falsum esse putat, repudiare potest.
[동일 저자 『사비누스 주석』 제7권] 유언장이 무효이거나 위조되었다고 생각하는 자는 상속을 포기할 수 없다.
sed si certum sit falsum non esse, quod falsum dicitur, sicut adeundo adquirit, ita et repudiando amittit hereditatem.
그러나 위조라고 불리는 것이 위조가 아님이 확실하다면, 승인함으로써 상속을 취득하는 것과 마찬가지로, 포기함으로써 상속을 잃는다.
H §29.2.17.1eres institutus idemque legitimus si quasi institutus repudiauerit, quasi legitimus non amittit hereditatem: sed si quasi legitimus repudiauit, si quidem scit se heredem institutum, credendus est utrumque repudiasse: si ignorat, ad neutrum ei repudiatio nocebit neque ad testamentariam, quoniam hanc non repudiauit, neque ad legitimam, quoniam nondum ei fuerat delata.
지정상속인이면서 동시에 법정상속인인 자가 만약 지정상속인으로서 포기한다면, 법정상속인으로서 상속을 잃지 않는다. 그러나 만약 그가 법정상속인으로서 포기했을 때, 만약 자신이 지정상속인으로 지정되었음을 알고 있었다면, 양자 모두를 포기한 것으로 믿어져야 한다. 만약 알지 못했다면, 상속 포기는 양자 모두에 대해 그에게 해를 끼치지 않는다. 유언상속에 대해서도 해가 되지 않는데, 왜냐하면 이것을 포기한 것이 아니기 때문이며, 법정상속에 대해서도 해가 되지 않는데, 왜냐하면 그것은 아직 그에게 주어지지 않았기 때문이다.