[IDEM libro septimo ad Sabinum. ] §29.2.13.prIs qui heres institutus est uel is cui legitima hereditas delata est repudiatione hereditatem amittit.
[同著者『サビヌス註釈』第7巻] 相続人に指定された者、または法定相続権を与えられた者は、放棄によって遺産を失う。
hoc ita uerum est, si in ea causa erat hereditas, ut et adiri posset: ceterum heres institutus sub condicione si ante condicionem existentem repudiauit, nihil egit, qualisqualis fuit condicio, etsi in arbitrium collata est.
これは、遺産が承認され得る状態にあった場合に限り、真実である。 しかしながら、条件付きで指定された相続人が、条件の成就前に放棄した場合には、何の効果も生じない。 条件がどのようなものであろうとも、それが裁量に委ねられたものであっても同様である。
§29.2.13.1Si quis dubitet, uiuat testator nec ne, repudiando nihil agit.
もしある者が、遺言者が生存しているか否かを疑っているなら、放棄しても何の効果も生じない。
§29.2.13.2Substitutus quoque similiter si ante repudiat, quam heres institutus decernat de hereditate, nihil ualebit repudiatio.
予備的相続人も同様に、指定された相続人が遺産について決定を下す前に放棄した場合には、その放棄は無効である。
§29.2.13.3Neque filius familias repudiando sine patre neque pater sine filio alteri nocet: utrique autem possunt repudiare.
家子が父親を交えずに放棄することによっても、また父親が息子を交えずに放棄することによっても、他者を害することはない。 しかし、両者とも放棄することは可能である。