[IDEM libro septimo ad Sabinum. ] §29.2.13.prIs qui heres institutus est uel is cui legitima hereditas delata est repudiatione hereditatem amittit.
[같은 저자 『사비누스 주석』 제7권] 상속인으로 지정된 자 또는 법정 상속권이 부여된 자는 포기에 의하여 유산을 잃는다.
hoc ita uerum est, si in ea causa erat hereditas, ut et adiri posset: ceterum heres institutus sub condicione si ante condicionem existentem repudiauit, nihil egit, qualisqualis fuit condicio, etsi in arbitrium collata est.
이는 유산이 승인될 수도 있는 상태에 있었던 경우에 한하여 사실이다. 그러나 조건부로 지정된 상속인이 조건이 성취되기 전에 포기하였다면 아무런 효력도 내지 못한다. 그 조건이 어떤 것이든, 심지어 그것이 재량에 맡겨진 것이라 하더라도 마찬가지이다.
§29.2.13.1Si quis dubitet, uiuat testator nec ne, repudiando nihil agit.
만일 어떤 자가 유언자가 생존해 있는지 여부를 의심한다면, 포기하더라도 아무런 효력도 내지 못한다.
§29.2.13.2Substitutus quoque similiter si ante repudiat, quam heres institutus decernat de hereditate, nihil ualebit repudiatio.
예비 상속인 또한 마찬가지로, 지정된 상속인이 유산에 대해 결정하기 전에 포기한다면, 그 포기는 아무런 효력도 가지지 못할 것이다.
§29.2.13.3Neque filius familias repudiando sine patre neque pater sine filio alteri nocet: utrique autem possunt repudiare.
가자가 아버지 없이 포기함으로써도, 아버지가 아들 없이 포기함으로써도 상대방에게 해를 끼치지 않는다. 그러나 두 사람 모두 포기할 수 있다.